220 



LECIDIME. 



humidis. c. praeeipue inter muscos & in alpinis 

 evidenter abit in *. 



Omnium harum formarum transitus directi eviden- 

 tissimi, physiologice faciie explicati ; tantum de * obser- 

 Tandum est sub istis nominibus simul comprehendi formas 

 similes aliarum specierum , analoga ratione mutatarum. 

 Habitu angustato, polito, scyphis planiusculis angustatis- 

 *ve facile dignoscitur. Basis putrescens nigrescit, sed non 

 albo-guttata fit. JNon nisi rarissime vidi hujus specimina 

 per intervalla furfuracea & glabra, sed omnes formce 

 squamis frequenter obteguntur , excepfa *, quae tamen e- 

 tiam squamulosa visa est. Aberrationes singulares& mu- 

 tilatas easdem profert ac prior. Boeomyces s. Cen. stre- 

 psilis Ach. est hujus forma leptophyllina apotheciis epi- 

 phyllis aut podetiis imperfectis. Cen. leptophylla Ach. 

 & ? ipso teste, Lich. leptophyllus EngL Bot. t. 1782 est 

 pulcher status gracilior symphycarpeus in ericetis steri- 

 libus passim obvius. Alii validiores symphycarpei & ca- 

 riosi sub Cen. symphycarpa &c. comprehendnntur. De 

 his inter hanc & praecedentem simul obviis formis, quarum 

 synonyma cum hac communia, vidcas C. pyxidatam. Ubi 

 inter muscos altiores nascitur, thallus ad basin evanescit 

 & obliteratur, omnino ut in omni respectu maxime ana- 

 loga Cl. subulata, cujus evolutionis series prorsus eadem 

 est, mutatis a differentia primitiva pendentibus. Ab e- 

 jus formis angustissimus CI. gracilis subulata & furcata 

 ramulis longis strictis &c. dignoscenda. 



Lich. vermicularem Swartz. Engl. Bot. t. 2024. Cla~ 

 doniam. Dec. fr. — FI. Mon. p. 175? podetiis alutaceo- 

 papyraceis, subulatis, imperforatis 9 dealbatis, semper ste- 

 rilibus, tam ob podetiorum indolem evidenter morbo- 

 sam 9 quam sterilitatem perpetuam, nullo modo speciem 

 esse normalem et genuinam certissimum est. Plene 

 assentior acutiss. Wallrothio, ne efficere quidem varietatem ; 

 sed tantum esse prolem degeneratam in uliginosis alpi- 

 um ortam. Specirnina, quae laudatus vir in conventu Bo- 

 tanicorum Berolini 1828 demonstrabat , ejus ortum a Cl. 

 gracili satis superque probarunt. In uliginosis veroSmo- 

 landiae ipsius Clad. uncialis similem formam vidimus, 

 & ex alpibus Norvegicis specimina ex parte inferiori ve- 

 ram CL cornuiam, cum qua jam conjungebat Dilienius, 

 sLstentia. JNoIui itaque nec omnia synonyma ad defini- 

 t un speciem referre, nec ex his analogis, quasi confluen- 

 tibus, formis transitum videre ad formas i.n stafcii genui- 



