filATORA. 



247 



In terra sterili ericelorum Europae totius; 

 *loeis uliginosis, subalpinis. 



Cum alio Lichene europseo confundi nequit, sed B» 

 fungoides parum adaiodum diflfert. — Biatora byssoi- 

 des quoad stipites convenit, sed apotJiecia Jonge diversa. 



XIV. B I A T O R A. 



Lichenoidis spec. DilL Psorae & Verrucariae sp. Hoffm* 

 Lecideae & Lecan. spec. .Ach. & Auct. pl. Biatora. 

 Fries in Dian. Lich. 1817- Vet. Ac. Handl. 1822- 

 p. 263- Syst. Orb. Veg. 1. p. 250- Eschweil. SysL 

 f. 19. Mann. Lic/i. Bo/u — WqhL Suec. p. 796 

 sub Licli. Sommerf JSorv. p. 79 sub Lecid. Patel- 

 lariae spec. Meyer- Accedunt Baeomycetis spec. Auct. 

 CHAii. Apothecia iibere enuta, primitus ab 

 excipulo tliallode ia propi ium mutato ceraceo niar? 

 ginata, dein hemisphaerica aut globosa subimmar- 

 ginata solida cephaloidea. Discus semper apertus; 

 prirno punctiformi-iinpressus , dein dilatatus tur- 

 gescensque, marginem excipuli paiiidiorem obte- 

 gens; strato s^epius pallidiori, numquam carbona- 

 ceo, impositus. Thallus horizontalis , ex hypo- 

 thallo oriundus , subcrustaceus , effiguratus aut 

 uniformis. Podetia nulla , in paucis apothecia 

 stipitata. Margo nwnquam primitus niger. 



I. Est in hac tribu genus centrale, ut Parmelia ni- 

 mis analoga in priori , undecumque radios ad proxima 

 emittens , indeque simul Jimitatu difficillimum r quam- 

 quam Lichenologiam idealiter intuenti maxime neces- 

 sarium appareat. Praecedentibus tribus in serie natu- 

 rali proximum, at , licet dtio saltim priora status pro- 

 ferant abnormes Biatoras mentientes, in statu normali si- 

 ne negotio dignoscuntur. De horum autonomia & limi- 

 tibus, etiamsi unam alteramve Biatoram ad illa referre 

 malis , vix ulla orietur dissentio, tantum de eorum di- 

 gnitate, quatenus ut genera, subgenera, aut quidquid di- 

 cas sectiones superiores naturales, considerentur , de qua 

 re verbum vix perdam. Nec de differentia Lecidearum 

 dubitamus, nam inter duo tam vasta genera exstare spe- 

 cies transitum pandentes haud mirum. Alia vero est ra- 

 tio Parmeliarum ; certe cum his conjunxissem , nisi duo 



