BIATORA. 



269 



normalis autem & perfecta rugoso-verrucosa , snepe cras- 

 siuscula, sed in granula discreta, multo minus lobulata, 

 numquam abit. Excipulum annulare, seu infra laminam 

 strato thallodi albo impositam deficiens, primo margine re- 

 gulari obtuso nitidulo semper nudo & evidenter pallidi- 

 ori (passim subferrugineo) cingens discum planiusculum 

 pruinosum incarnatum (numquam vero miniatum) , car- 

 rieo-fuscum, lividum , nigricantem ; disco vero turgescen- 

 te margo flexuosus fit demumque prorsus excluditur & 

 apothecia valde diffbrmia, confluendo tuberculosa, saepius 

 livido-nigra. Substantia apotheciorum prioris crassior 

 & firmior. Talia apothecia tota nigra ad Lec. parase- 

 mam vulgo referuntur. 



>j< BIATORA — crusta tenuissima leprosa alba eva- 

 nescente, apotheciis corneis adnatis tumidis car- 

 neo-fuscis undique glauco -pruinosis , humidis 

 incarnatis, excipuli annularis margine incurvo 

 persistente. 



Ad saxa calcarea Sueciae, rarius. 

 Quoad apothecia , ad maxima generis numeranda, 

 valde insignis est , at crusta solito more in calce muti^ 

 lata & personata pro genuina specie inserere non ausim. 

 Apothecia adnata, superficialia, crassa , tumida , sicca un- 

 dique glauco-pruinosa & carneo-fusca , humectata vero 

 amoene incarnata, & pruina inconspicua ; intus sub la- 

 miua tota alba & a crusta quasi formata. Margo eleva- 

 tus, incurvus, persistens. Discus planus, laevis, pruina 

 superficiali adspersa. An PatelL carnea Dec. fr. 2» P- 

 356) quae fere unica Decandolleana species , cujus speci- 

 men authenticum non vidi , alius hujus , quoad crustam 

 saltim perfectior, status? Diversissima a Lecicl. perccena 

 Ach. , quse P. cervince status. Tam parum de origine Li- 

 chenum personatorum ex externa facie concludere licet. 



^37. BIATORA anomala, crusta cum hypothallo 

 albo confusa demum granuiosa albo-cinerascen- 

 tfe, apotheciis mox hemisphaerico-globosis nudis 

 e hyalino-livido obscuratis, margine tenuissimo 

 mox evanescente. Fries 1. c. p.. 266. cfr. syn. 

 b. Lec. commutata. Ach. Syri. p. 149« 



Ad cortices, ligna &c. , sed parum notabilis. 

 Exclusis formis diminutis Parmelice subfuscce 6cc, 



