BIATORA. 



277 



Nam quo plenius & acutius characteres proponinius \ eo 

 xnagis non raro a natura aberramus. Studemus ut spe- 

 cierum historiam & formas , characterum non quidem 

 ignari, sed nec servi , typicum & aberrationum leges in 

 protea natura quaerentes, noscamus. — Forma hujus spe- 

 ciei typica est a., crusta & apotheciis optime evolutis, 

 deposito omni gelatinoso. Quando hanc olim pro specie 

 describebam , veram B. uliginosam , pro Lecidea habi- 

 tam, non examinaveram. Hoc facto identitatem mox per- 

 spexi. Quo dein humidiori loco oritur eo magis crusta 

 imperfecta, subgelatinosa, donec in aquosis tantum restat 

 hypothallus. JVam thallus ? ut characterem Lichenum 

 AJgarum aerearum offerens , optime in aere explicatur; 

 hypothallus vero, typice Alga aquatica, in humidis&to- 

 tus in aquae potestate multas enititur proles pro Phyceis 

 autonomis habitis „ cujus rei mox infra sub Lecidea vi- 

 debimus exempla. 



Attulit insuper ACHARIUS L. umb r i n am Syn. L. p. 35, quce 

 quoad omnes partes ita degenerata, ut ad exemplaria in Herbar. ipsius 

 saltim non definienda. Quid sit et acutiss. Flotowium, Mosigii vesti* 

 gia prementem, fugit. 



L, anthracina Ibid. p. 43 itidem e formis variarum stirpium 

 kaud rite evolutis pendet adeoque ad definitam non referenda. Primi-- 

 tiva saxatilis in formas elementares P. badice,ferruginece, Bia- 

 torce uli ginos m, vernalis inquinatw ete. omnino quadrat ; exem- 

 plaria arborea, ab ipso determinatorc agnita * omnino B. vernalis 

 Cfr. Exs. L. Sv. n. 245. C. 



*** Qchroleucce. Color apotheciorum pallide flavidus 

 aut rufonigrescens 7 thalli virescenti-flavus , deli- 

 quescentis ochroleucus. Hypothallus ? ultimae subci- 

 trinae speciei excepto, niger. Gfr. Parm. 146-152» 



245. BIATORA viridi-atra , crustae areolis carti- 

 lagineis granulosis dein confluentibus e pallido 

 flavovirescentibus, ex hypothalio determinato 

 atro oriundis, apotheciis innatis tenuiter mar- 

 ginatis e rufofusco atris, intus albidis. Stenhamm» 

 Sched. Crit. XW. 

 Lich. atrovirens. JLinn. Suec* n. 1062«? 

 Exs. Iuich. Suec. n. 403« 



In jugis graniticis montanis ad saxa Sueciae; 



in Ostrogothia frequens & copiosa Stenhammar! 

 Colore insignis hic Lichen Parmeliam variam S. 



mox in memoriam revocat, at re ipsa B. panoeolee & Le- 



cid. atroalbce proximus. Faciem vero potissimum he- 



