280 



LECIDIN^. 



Ad saxa & ligna putrida, prsecipue in mon- 

 tanis Europae borealis haud raro ; * etiam in cara- 

 pestribus, v. c. Lundee, ad parietes ligneos late 

 regnat. 



Species distinctissima, colore ptiro & persistente in- 

 signis. Crusta normalis eximie grantilata ; leprosa est 

 modo status deliquescens. Apothecia mintita , numquam 

 pruinosa, jam primitus aperta, marginemque pallidiorem 

 saepe excludentia. 



Hoc loco facile quaeratur P. orosthea p. 180, cu- 

 jus vero exeiptilum,ubi adest ? thallodes immutatum. Le- 

 cid. leptomerea Sommerf. Lapp. p. ±6± ex spec. hacte- 

 nus inventis atypicis ab eadem vix discerni potest. 

 **** Citrince. Crusta lutea aut decolor. Apothecia pri- 



mitus intense Jutea aut aurantio-ferruginea. Unius 



speciei excepto, hypothallus niger. 



^48. b. BIATORA ochracea. Vide Parmel. n. i56. 

 ^48. c. BIATORA aurantiaca. Fries Vet. Ac.Handl. 



1822. p. 275. — Vide Parmelia n. i58. 

 248. d. BIATORA ferruginea. Fr. 1. c. p. 274« 



— Vide Parmelia n. 160. 



Quoad ideam suam omnino hujus generis sunt, aeque 

 ac analogae Parrn. fulgens, aurea & erythrocarpia pri- 

 oris sectionis ; verum hae ctim P* elegante , chloropha- 

 na & murorum, illae cum Parm. vitellina, P. cinnaba- 

 rina & cerina ita connexae , ut infimae proles vix verbis 

 distinguantur simuiqtie margine thallode licet accessorio, 

 etiam in B. aurantiaca , (numquam a B. ferruginea ge- 

 nere removenda) ita failaces ut conjunctim tractare de- 

 buerim. Ob intimum ceterum nextim & fere identitatem 

 coloris apotheciorum & thalli in hac serie , singulae de- 

 mum historia perspecta , veram exciptili naturam deter- 

 minare vales v. c P. vitellince, P elegantis ; in multis 

 thallus decolorattir, sed excipultim thalli veram indolem 

 servat v. c. in Parm. murorum, quale pro proprio ne- 

 cesse primo obtutu habeatur. Alio itaque modo, quam 

 proposito, tiro in hoc bivio se expedire non potest, quam- 

 vis dein ipsartim speciertim historiam pernoscens verum 

 & typicum locum facile perspiciet. Hic reticulatus ne- 

 xus in characteribus acquiescentibtis est ingratus , iis ve- 

 ro, qui totam familiam missis systematieis differentiis ufc 

 integram velut arborem, seriebus ramorum instar in spe- 



