284 



LECIDINjE. 



statum esse typicum & veras differentias nosse. Nam quae 

 clare & distincte non novimus, re ipsa ignoramus. Prae- 

 cipue suadendum tironi velit paucas species sibi notissi- 

 mas reddere, nec multas dubias amplecti, quae omnia con- 

 fundunt. Ipse expertus sum quam difficilis sit labor e 

 multarum s. d. specierum cognitione ad certiorum reclire. 



Sect. I. Thallo crustaceo, in ambitu effigurato aut 

 toto rugoso-plicato. Psorae spec. Hoffm. JD^cand. 



Thallus adhuc magis crustaceus , hinc crusta dictus, 

 qtiam in analogis sectionibus Parmelice & Biatorae. Ut 

 JBiatorae analoga sectio a Placodiis, haec a Psoris descen- 

 disse videtur. In genere Parmelia magis hinc Biatoram , 

 illinc Lecideam tangit, quam Lecidea Biatoram. — * Spe- 

 cies hujus sectionis plurimae valde inter se diversae, omnes 

 terrestres vel rupestres , unica tantum simul arborea, 

 plerumque alpince , nec nisi degeneratce in planities 

 descendunt. — Non tantum margo semper & primi- 

 tus aterrimus est , primaria mihi Lecideae a Biatoris dif- 

 ferentia, sed in omnibus etiam discus ; hinc, serie conti- 

 gua, ad Biatoras non retuli species strato carbonaceo sub 

 disco minus completo 1. omnino deficiente. Inter Lec. 

 vesicularem & candidam hoc respectu essentialem diiferen- 

 tiam non vidi, ab illius excipulo libero & hujus magis 

 innato non pendentem. Hypothallus, ubi evidentior, niger. 

 * Glaucescentes. Color e glauco candicans. Cfr. 



Psoras n. 119-123; thallo foliaceo recedunt Psorae 



82"86; ultimae vero duae proferunt apothecia his si- 



nrilia. 



2 49« LECIDEA canescens , crusta orbiculari ru- 

 goso-plicata glauco-albicante, in ambitu lobata, 

 apotbeciis centralibus planoconvexis tenuiter 

 marginatis nudis. Ach. Lich. univ. p. 216. 

 JDill. t. 18. f. 17. A. Lich. canescens. JDichs. Crfpt. 

 1. p. 10. £2./- 5. Engl. Bot. t. 582- Psora Hojfm. 

 Placodium. JDecand. L. incanus. Relh.\ 

 Exs. FL Deutsch. n. 124. 



Ad inuros, rarissime ad cortices. Fertilis in 

 Anglia, Hispania & Gallia maxime occidentali; 

 dein sterilis per reliquam Galliam & Germaniam 

 usque ad Gryphiam!; non vero mare balticum 

 transcendit aut Helvetiam intrat. 



