m 



LECIDINJE. 



cheri instar, parasitica, crusta vix effigurata , std set&per 



areolato-adpressa, determinata , subcinerascens , ambitu a 

 matrice spurie foliaceo. In superficie passim deliquescit, 

 praecipue locis udis, farinosa. Apothecia subaggregata, 

 marginem tenuem mox excludentia convexa fiunt & faci- 

 le scabrosa ; hic vero status, ut in reliquis , degener est. 

 Cfr. Lecid. citrinellam , cum qua ab omnibus fere Au- 

 ctoribus utriusque statu leproso pro normali sumto ita 

 confusa,- ut diversa elementa vix discerni possint. 



O b s, Duce istte tribus, in quas sequentes resolvendce sunt, etiam 

 inter priores persequi poteris, ut omissa thalli figura inter utramque 

 distribuend& sint. Formce minus evolutce sub sequentibus tribubus for~ 

 san qucerentur, ut n, 25/, 252, 259 sub Areolatis , n, 253, 254, 260 

 \ sub Granulosis, 



Sect. II. Thallo crustaceo effuso uniformi. Ver- 



rucariae spec. Hoffm. Patellarise. Decand. 



Semper quidem, sed praecipue in hac sectione, Li- 

 chenum status naturales & colores nativi probe memo- 

 ria tenendi sunt, ut etiam faciei externae nullum pre- 

 tium ad species distinguendas. — Cum praecipue in hu- 

 jus sectionis tribu prima , Jicet a ceteris crustaceis non 

 alienas, liy briditates (sensu improprio hoc locomeuti ver- 

 bo nemine corrigente facile video) saepe observaverim, ut 

 v. c. in eodem hypothallo, immo areola, adfuerint Lecid. 

 atroalba & geographica, Lecidea geographicaik Par~ 

 melia cinerea, Parm, pallescens & P. subfusca e. s. p., 

 simplicem, at neglectam , earum rationem paucis notabo. 

 Ubi duo Lichenes hypothallo ejusdem aut peraffinis 

 «tructurae juxta se invicem oriuntur, sub explicatione con- 

 fluuntSc concrescunt & utriusque speciei areolas apothe- 

 ciaque proferunt. Plurima vidimus hujus hybriditatis 

 non tantum evidentissima exempla, sed etiam indicatam 

 earum originem demonstrantia, Quantum perspicio, multi 

 inopinato observati transitus, v. c. inter Lecid. atroalbam' 

 <& geographicam, ex hac ratione tantum pendent. Loca 

 subirrigua, ubi hypothallus laxior , similium evolutioni 

 praeeipue favent. — Ubi hypothalli vero inter se magis 

 heterogenei sibi invicem obviam veniunt, alter alterum 

 repellit; nigri linea atra limitantur ; albi vero saepius 

 jugum elevatum marginale protrudunt. At etiam hy- 

 pothalli ejusdem speciei locis siccis non assimilantur, quare 

 omnes sic dictas hybriditates locis irriguis tantum vidi- 

 mus. In rupibus irriguis, transituum indirectorum fonte 

 inexhausto, tantam vidifttus miscelam mutilatajr.um for- 



