296 



LEGmiKJE. 



\ 



albicantemy q-uam ex apotheciis e prtiina albida coarule- 

 scentibus. Cfr. Sched. Crit. I. c. — Hypothallus e li- 

 neolis nigris juniorem praecipue Lichenem limitantibus & 

 decussantibus distinguitur, crusta crassiore, amylacea aut 

 demum deperdita omnino evanescit. Crusta insignis est 

 utpote, etiam normalis, haud cartilaginea & colore primi- 

 tivo in caesium vergente? dein cinerascenti-albida aut la- 

 ctea ; locis humidis dissoluta passim quoque virescit (L. 



v. erysibe Fiotow) ; primo contigua Jaevigata , dein 



amylacea I. rimosa , irisequabilis &c. (nec ad aliam jam 

 citari potest Lec. pustulata Ach. syn. p. 18 ad duo a- 

 poth., quae nunc dissecare non licet , d.escripta). Saxum 

 corrodit, magis quam alia species, ut huic debeatur L. La- 

 picidce nomen. Apothecia crustae adpressa formam pla- 

 niusculam & marginem tenuem servant , juniora minuta 

 regularia, adulta angulosa margine flexuosa ; discus reli- 

 quarum mollior strato thallodi irnpositus ; intus albus de- 

 mum farinosus ; in superficie tantum coloratus, humidus 

 & vegetus subsanguineus , siccus ater , sed e pruina te- 

 nui albida coerulescens ; specirnina vetustissima exsoleta, 

 crusta simul deperdita , nuda & humectata quoque atra 

 persistunt. — Variis locis insuper in herb. redit : sub Le- 

 cid. pantosticta a, L- confluente &c; exstat quoque sta- 

 tus ad L. amylaceam facile referendus. 



p. L. immersa y crusta mutilata tenuissima evani- 

 daque albicante, apotheciis minutis saepius sa- 

 xo immersis. 



Lich> immersus FFeb. potius Verrucaria. Engl. Bot. 

 t. 193« Lecid. immersa. FLorh in Berl. Mag. 1809«. 

 p. 308. Ach. syn. p. 27- Patell. Dec. Fr. % Ver- 

 ruc. atrosanguinea. Hoffm. Germ. 9. p. 192 sub 

 Lecid. parasema. Lich. caJcivorus. TVahl. Suec. p. 

 808 — ■ ferro oxydata paliide ochracea. Lecid. deli- 

 buta. Ach. syn. p. 31. — ex oxido Manganii , teste 

 Meyer, roseo-purpurea : Lich. marmoreus PVulf. in 

 Jacq. ColL 11. p. 174. t. 13. f. 1. Verruc. purpu- 

 rascens. Hoffm. PL Lich. t. 15-/*. 1- Urceol. & 

 Lecid. Wulfenii Ach. 

 Exs. FL. Deutsch. n. 23. 



Ad saxa calcarea Europae totius; etiam pror- 



sus acrustacea ad muros. « 



Inter innumeras prioris formas haec sola ut varietas 



notari meretur, ipsa admodum varia, multisque formis 



