LECIDEA. 



297 



(v. c. Lecid. coesia Chev. Par. p. 567, Lec. goniophila 

 FJotow) cuni priori confluens. Est nempe praecedentis 

 status in carbonatis calcici potestate , ut Lecidea rupe- 

 siris A. Verr. Schraderi A. earumque more variat a- 

 petheciis nunc immersis, nunc emersis, irnmo, optime mo- 

 nente Wahlenbergio, monstrosis subcJavatis. Talis sta- 

 tus ad specimina certa est Lichen c/a^Bamond s Pa- 

 tell. Dec. Fr. 9. p. 548. Plurima vet^rum synonyma hu- 

 jus & Verr. rupestris adeo confusa ut discerni neque- 

 ant. — Lecid. TVulfenii hu jus esse varietatem , ut mo- 

 nuit jam Clemente, nuJlum mihi dubium est ; ex oxido 

 Manganii pendere decJarantem Cel. Meyer lubenter sequor. 



262. LECIDEA spilota, crusta primitus contigua 

 glaucescenle, hypothallum nigrum obtegente, a- 

 potheciis e crusta oriundis, excipulo annulari 

 valide marginato,intus sub disco corneo primi- 

 tus glauco-pruinoso albis fuscisve. Fries Syst. 

 Orb. Veg. p. 286. 



Lecid. pantosticta. y. spilota. Ach. syn. p. 13. apoth. 

 amplis. Lecid. Japicida. I. c. p. 14- (apoth. minut. 

 L. aJbocoerulescens. Ach. ex ic. - Flor. JDan. t. 1432- 

 f. 2« ex Sommerf., analysis desiderata, habitus se- 

 quentis. Lecid. daphoena. y. Sommerf. Lapp. p, 145* 

 . — crusta ferro oxidata : Lecid. daphoena. ft. Som- 

 merf. J. c. — • crusta amylacea Jactea. Leciol. amyJa- 

 cea vera & descripta in Syn. Lich. p. 16.? Ceterum 

 non ita definita fuit , ut ipsius spec & Lich. amy- 

 lac. Vet. Ac. Handl. 1794 t. Q. /. 6- huc tute re < 

 ferantur. E descr. L. caesia. Sj7i. p. i7.\ 

 Exs. Lich. Suec. n. 406« 



Ad saxa granitica in regionibus magis mon- 

 tanis campestribus ; ubi vero nascitur , saspe co- 

 piosissima v. c. Ostrogothiae Stenhammar ! JNord- 

 landias Sommerfelt! 



Inter praecedentem <& sequentem medium exacte te- 

 net locum, saepe cum utraque confusa, at Juculenter di- 

 versa. A Lecidea albocoerulescente excipuJo, annuJari 

 quidern, sed firmiori, unde et margo validior fit, disco in 

 omni aetate & statu corneo & aterrimo persistente, intus 

 solido nec demum farinaceo, ut etiam crusta normali ma- 

 gis cartiJaginea, in caesium haud vergente, & per aetatem 

 magis areolata. A L. contigua dignoscitur excipuJo an- 



