312 



LECIDIIWE. 



Cel. Flotowio vidi evidentissimum. Attamen locis sin- 

 guJaribus apothecia quoque mutantur; ubi crusta magis 

 tinita & contigua, per hanc prorumpunt 7 Stsubinde ipsis 

 areolis cinguntur, ut in structura proximis L. geographica 

 & amphibia, at originem normalem ex hypothallo et in 

 hoc statu indicatur apotheciis valde depressis , nec ut in 

 analogis statibus L. contiguce elevatis. Ubi apothecia 

 particulis crustae insident 1. locis magis irriguis convexa 

 immarginata fiunt ? intus albicant ob stratum carbonace- 

 um distinctum sub disco deficiens. . Vidimus quoque ra- 

 rodiscum juniorem rufescenti-fuscum ? sed siccum nigrum. 

 At magis falJaces sunt formae e crusta leproso-deJique- 

 scente ortae, quarum plurimas coJare diversas, omnes. ve~ 

 ro ad saxa Jocis humidis prope terram ortas habemus. 

 Harum primo memoranda L. petrcea v« chloromela FIo- 

 tow, crusta leprosa viridi ? passim in griseum aut cinere- 

 ura abeunte. His in regionibus praeeipue obviam venit 

 in pinetis ad lapillo^ juxta margines viarum, saepe in cpn- 

 sortio cum Lecicl.Ocleri leprosa ? quse nonnisi colore per- 

 egrino dilfert. De hujus identitate cum L. Ocleri areo- 

 lato-verrucosa nemo dubitavit ; certum est formam chto- 

 Tomelam alia ratione a L. atroaJba ipsa non diversam 

 esse. Alia dein occurrit forma crusta Jeprosa griseo-fu- 

 sca (quae Lichen fuscoater Wu tf. in Jacqu. ColL II. t* 

 14« L 3« Lich. scytropus Ac/u Proclr.\ in qua praecipue 

 apothecia intus infra laminam albicantia visa sunt ? sed e- 

 tiam hujus origo a vulgari L. atraalba evidens. Etiani 

 liypothallini status in crustam leprosam nigricantem dis— 

 solvi possunt. Licet & hi status & supra notati hypo- 

 thallini non rari sint ? ex his omnibus varietates fingere 

 noIui ? cum eos atypicos esse mox pateat eorumque origo 

 evidenter accidentalis. TJItimum quidem de sequentibus 

 allatis varietatibus ex parte quoque dici potest ? attamen 

 habitu typico raagis faJIaces sunt ? ceterumque proventus 

 copia & definita vegetationis historia insigniores. De L. 

 lactea Fl. vide supra p. 305» 



/?• concreta , areolis planiusculis in crustam rimo- 

 so-areolatani congesLis. Wcthl. Lapp. p. ^i. 

 Exs. Schaer. Helv. n. 177. Cfr. Lich. Suec. 407- 

 Eisdem ac vulgaris locis, at magis ventosis, 



subalpinis. 



Color pJerumque fuscescens ? sed variat ceterum ut 

 a. — forma albescens a L. variegata caute distiuguen- 



