338 



LECIDINJE. 



. Lich. abietinus. Ehrh. Verrucaria. Hoffm* Germ. p. 

 f93. Lecan. Schaer. — vix differunt ab hujus sta- 

 tti ieproso. Lich., Parmel. & Lecan. periclea. AcJu 

 — Syn. p. 150« a et b Lecid. dolosa l. c. p. 19 

 quoad locum & syn. Wahlenb. Lecid. pinicola. Som- 

 merf. Lapp. p. ±53* 

 Exs. Lich. Suec. n. 66. Ehrh. Crypt. n. 166, 



Ad cortices arborum praecipue Pini & Abie- 



tis; dptimain silvis raontanis; forma* campestres, ad 



arbores frondosas, huic accedentes magis diffici- 



les sunt. 



Species onini respectu dolosa, at nolui cum alia te- 

 mere conjungere. Quo jure de synonyrao optimo Wah- 

 lenbergii dubitetur, ut rejiciatur , non video , cum nul- 

 lam inventor in meis, equidem in inventoris differentiam 

 invenire possumtis. — In statu normali Lecid. parase~ 

 mam potissimum refert, at numquam nigro-Iimitata , a- 

 potheciorum structura & praecipue vegetationis historia 

 longe alia. Vulgo enim legitur crusta leprosa a!ba,nor- 

 mali statu pro L. parasema forsan proeterviso, 1. e JBysso 

 rubente intertexta varie rufescente, & in hoc statu, more 

 L. corticolce , L. contiguce e • , apoth. margine thallode 

 accessorio semper fere coronantur, unde additis apothe- 

 ciis depressis vulgo pro Lecanora Ach. , & quidem saepe 

 pro L. sophode, sumitur. At ab omni Lecanora Patel- 

 laria differt nostra excipulo proprio, quod sub strato ful- 

 eiente discum ut linea nigra conspicitur, margine pro- 

 prio (licet a disco turgido demum obtecto) & disco ater- 

 rimo; etiam in optimis conspicitur discus inferne dis- 

 color cinereus, a Parmeliis peregrinus. — Ile ipsa me- 

 dium tenet Jocum inter Lec. sabuletorum cum affinibus 

 & L. alboatram. Ad hanc accedit crustae indole , apo- 

 theciorum situ, margine accessorio thallode, disco adeo 

 frequenter punctato-scabrido, ut fere normale fiat, & ra- 

 rius simul pruinoso; sed pruina in hac fugacissima est 

 & in humectato evanescit ; maxime vero differt strato sub 

 disco non carbonaceo. Ad sequentes accedit apothecio- 

 rum structura, at habitu prorsus differt. 



Ut L. turgidula sub Z. alb o a t? a , sub L. dolosa notanda 

 diminuta et parum itidem evidcns L. globu losa, crusta tenuissima 

 Imvigata albida fgranuks subadspersa Sehaer. spic. p. 456) , apoth. e- 

 levatis planis marginatis nudis, subinde globuldsis rugosis , extus intus- 

 que atris, margine tenui mox evanido — FL D eut s th, n. /8/. — 

 ad Abietes passim obvia. Cum non qwe divinamus, sed quw novimus 

 afferonda sint, meam sentetitiam de utr&que differo. 



