IJMBILICAMA. 



349 



ctu strati corticalis &c, xaiti possit. Nam definitum va- 

 go, etiam perfectioris evolutionis semina continente, prae- 

 ferendum est. Quis est Auctor, qui non ulterius perspiciat, 

 vel plura divinet, quam exposita, non satis claris & evi- 

 dentibus, vel pro ratione operis non aptis, suppressis ? 



IL In Umbilicariis Europaeis triplex praecipue ob- 

 servatur apotheciorum genus: 



a. Ltecideoe, apotheciis patellaeformibus marginatis, fa- 

 cie Lccideae , disco aequabili aut Lecidearum more 

 tantum papillato. Huc Umb. atropruinosa , in qua 

 tamen discus vetustus rimosus (numquam in Lecideis 

 obvius) & U. pusiulaia, cujus vero possidemus spe- 

 cimina Europaea concentrice plicata & Americana qui- 

 dem U. deustoe simillima. 

 h* Gyrophoroe, apotheciis orbiculatis marginatis, disco 

 plicato, plicis in lirellas demum solutis. Huc plu- 

 rirnae nostrae. 



c Opegraphaz, apotheciis maculaeformibus , primitus 

 jam margine communi destitutis & abeuntibus in li- 

 rellas ramosas, radiatim excurrentes , in tuberculum 

 hemisphaericum stipatissimas. Vidimus similia inter 

 Opegraphas, at Glonii generis inter fungos potissi- 

 ittum respondenl. Hic praecipue Americanus typus, 

 evidentissiinus in U. 3Iiihlenhergii , tantum in Eu- 

 ropaea Umb. polyrrhizos observatur. 



Aliae exoticae species aliis raiionibus aberrant , at 

 omnes circa idem generis centrum rotant, — GJomeruIos 

 illos flocculoso-fruticulosos in quibusdam speciebus ob- 

 vios pro apotheciis abortivis habet Cel, Meyer , nec , ut 

 videtur, male, iicet majorem similitudinem cum Parme- 

 lioe glomeruliferce offerant. Exstat insuper tantum ty- 

 pica cognatio inter hos glomerulos <& vera apothecia, nam 

 liaec ipsa in illos excrescere sane nequeunt. Cfr. Schaer. 

 $pic. p. 107. Obs. 2. 



III. Species Umbilicariae omnes non tantum abso- 

 lute saxicolae, verum etiam graniticolae, saxa recentioris 

 formationis saltim fugientes. (Arborea Gyrophora Cle- 

 mentei Ach. syn. p« 66 — Theleph. carnea Schrad s„ 

 quercina Pers.). Incolunt praecipue regiones septentrio- 

 nales, in America arctica vere luxuriant, in Europae bo- 

 realis planitiebus silvosis copiosae, in australiori vix nisi 

 in alpibus. Hinc valde diversa oritur ratio specieruin. In 

 Europa boreali species optime segregantur utpote discre- 

 tae nascentes, altera extra alteram diversas vulgo occu- 



