374 



GRAPHIDEvE. 



hdbeam. *— ln Chev. Ft. Par. ingens, altatus est Qp egrapharum et 

 Art honi ar um numerus, mihi haud satis notus* Opegrapka? n. f-2t 

 O. atrat nostrce proximm, n. /2, 22, 2& r 25* 26 0. herpeticw; 

 28-40 O. variw ; n* 42-46 0* s c r ip t a?» 0* atr& porro proxima 

 affinitate funguntur Arth. 2*7 , /0. 



2. Ah QpegTaphis prorsus ehminandas et ad Fungos transferen^ 

 dce: a.) O. p ar a ll e la Ach.. = S t i cti s p a r a 1 1 e t a* Fries Syst< 

 M. 11. p* /97, quam satis refert Q, Prostiana e GalL imridionati A 

 sed est Q. variw status lignatilis, b.) Qpegrapha auercina, 

 faginea et c onglomer ata Pers., s* Q. maeuta r i s Ach. syn.p.. 

 72. = Hysterium rugosum Fries EL Fung. IL p. /4/\ ~— At 

 H y steriurri Opegraphoides FL Fr. 2. p* 307» «s. Qpegr* H y~ 

 sterioides Dufourl Journ, Phys* 87» p» 2/5» a quo ipso monente 

 non differt Q. d iff i cili s Buf ib. A miki uidetur 0* atr a in iigna 

 denudata nata* 



XVIII. LEGANACTIS. 



Qpegraphas et Arthoniae. spec. j4uct. Lecanactis Hsehiv* 

 Syst. Lich. p. 14. fi 7. Mart. Lich. Bras. t. VIL 

 f* 2-4> Fries S. 0. P\ Graphidis spee. Meyer. 

 CHAR. Apotheeia immersa, subi otundo-dif- 

 formia, passim iirellasformia, semper apeita, exei- 

 pulo proprio carbonaceo cupulari eum tballo 

 (submarginante) connato. Discus eorneus^ pla- 

 niusculus, numquam connivens, primo a tballo 

 pruinoso velatus, margine excipuli einctus. Thal~ 

 lus crustaceiiS} apothecia nigra, albo-pruinosa. 



Simillimum est hoc genus, speciernm nimia affinita- 

 te admodum naturale, Opegraphis, ut admiratus sim jB- 

 schweileri aciem in eisdem distinguendis \ meo sensu prae~ 

 ter vegetationem diversam essentiafiter differunt excipu- 

 Jo semper aperto, margine jam primilns erecto (tenui)di- 

 sco planiusculo, habitu Lecide3e v. c. L. corticolce. For- 

 ma apotheciorum magis polygona, quam lirellaeformis. Ex- 

 cipulum valde difFert. Opegraphae genuinae Verrucariarum 

 instar incipiunt, numquam vero Lecauactides. Hae di/Fe- 

 rentiae etiam disci structuram mutant. Asci Lecanacti- 

 dis ad Lecideas, Opegraphae ad Verrucarias divergunt» 

 Paucis, si Graphidearum tribus dissol verelur, neglecta a- 

 potheciorum forma, a qua pendet , Opegiaphae ad Lim- 

 borieas, Lecanactides ad Lecideas pertinerent. Hanc quo- 

 que cum Lecideis affiiiitatem generis nomen iniponens in 

 mente occulte habuisse vidctur Auctor. — Celerum ve- 

 getationis historia hujus generis maxime insignisest; mi- 

 hi vero illius species in natura satis^ observare non con- 



