SAGEDIA. 



415 



nucleos confluentes includentibus, ostiolumque 



commune depressum marginantibus. 



Pyrenula gibbosa. Ach. Lich. un. p. 3±7- Syn.p. 120. 

 Supra saxa montis Hochstein Lusatiae. Mosig 

 in herb. Ach. 



Lichen admodum abnormis , habitu verrucoso Per- 

 tusariae; a reliquis Sagediis differt ut Astrothelium E- 

 schw. a Trypethelio Ejusd., at ob affinitatem genere sepa- 

 rari non potest ; etiam Pertusaria &c. variat collis 

 in os commune desinentibus. — Hypothallus late effusus, 

 tenuissimus, niger. Ex hoc oriuntur areolae discretae, sed 

 saepe confertae , verrucosae , convexae , laeves, apice ob os 

 commune nigrum prominulum pertusum depressae & hoc 

 marginantes. Verrucae includunt nuclenm amplum , ge- 

 latinosum, sed e pluribus confluentibus submultilocula- 

 rem, primo totum pallidum (in hoc statu facillime pro 

 Pertusaria sumitur, sed adest excipulum thallodes muta- 

 tum Endocarpeorum), dein omnino nigrescentem , absque 

 omni perithecio carbonaceo. 



363. SAGEDXA. clopima, crusta tartarea granu- 

 loso-verrucosa castaneo-fusca , nucleis solitariis 

 verrucis thalli marginatis inclusis, ostiolo pro- 

 minulo depresso marginato. 



Verrucar. clopima. TVahl. in Ach. meth. SuppL p. 

 20. Lich. unip. p. 987. Wahl. Suec. n. 1726. Py- 

 renula. Ach. syn. p. 19Q. 

 Exs. Lich. Suec. n. 415- 



In rupibus granitoideis Scandinaviae aqua suf- 

 fusis, praecipue in alpihus Lapponicis , sed etiam 

 pluribus Ostrogothue locis mihi monstravit Sten~ 

 hammar. 



Lichen admodum insignis, cum S. viridula & J^er- 

 rucaroide affinitate proxime connexus. Crusta late effusa, 

 integra rupium latera obtegens, composita e granuiis ver- 

 rucosis plus minus concretis, ut contigua saepius appare- 

 at. Verrucae fertiles reliquis magis tument, ostiolum e 

 fusco nigrum prominens, sed adultum in verruca depres- 

 sum demum applanatum, indeque margine thallode ob- 

 tuso cingentes. Interior verrucarum structura memora- 

 bilis est. JYucleus in singula verruca solitarius ex albo 

 nigrescens, excipulo thallode generis communi cinctus, sed 

 in perfectissimis ab ostiolo descendit excipulum accesso- 



