446 



VERE.UCAE.IEiE. 



irmrn exemplum offert Verrucaria conoidea^ absolute con- 



stans est ; ubi vero basis convergit, ut in V* Dufourei, 

 saepe in minus evoJuto statu passira hiatus vix palpabi- 

 lis ut fere contigua appareat. Cum perithecia integra a 

 crusta rite evoluta recipiuntur, nonnalem suam slructu- 

 ram semper servant, verum crusta raacilenta, peritheciis 

 rnatrici ipsi adnatis, basis subinde obliteratur , tam in 

 saxis durioribus (vix in calcareis JaxioriJjus), quam supra 

 epidermidem (minus in peritJieciis primitus obtectis prio- 

 ris sectionis). 



2. Parum licet memorabiles sint status harum col- 

 lapsi macuJaeformes & abortivi Artlionioidei, quorum ne- 

 xus cum formis normaJibus faciJlirne persequimur (& in 

 Licho Suec. Exs. semper fere juxta lias traditi sunt), hoc 

 ]oco necesse videtur eosdem etiam notare, cum ingens 

 synonymorum turba ex his orta sit. Cfr. Meyer Ftecht. 

 p. 161- Praeter Artlwniam metantgram Ach. Lich. univ. 

 Arth, obscura pr. p. Ach, syn. , quae a V. rhvponta 

 oritur, non ad definitam speciem (ad epidermidem varie 

 decoloratam distinguuntur) sed ad omnes sequentes refe- 

 rantur, quas re ipsa Arth. punctiforrnis Ach, syn. p. 

 4. complectitur, exclusa vero ()'., pro qua Stictis sticticce 

 statum agnovit. [Arth* Sphcerula Ach. syn. p. 5. eadem 

 ratione ad priorem subdivisionem referatur), Has diver- 

 sse originis status segregavit Cel. Dufour in Journ. Phys. 

 v. 81- p. 205« sub Arth, gatactite, A. ecrustacea, A. 

 marginetla. Plures addidit Chevatiier Ft. par. p. 543« 

 Jam optime III. DecandoJIe ad Verruearias reduxerat: 

 Verr, galactites Dec. fr. 2. n. 859» Possunt simul eJon- 

 gari, ut quaedam formae ad Opegr. epipastam relatae e- 

 tiam hnjus loci sint. 



3gQ. VEPtRUCAIilA biformis, crusta hypophloeo- 

 cle, pei itheciis emergentibus globosis integiis, 

 apice deraum depressis umbilicatis. Turn. et 

 JBorr. — Schaer. spic. p. 56. 

 V. stigmatella. Auct. varr. Opegr. Verrucarioides. 



Ach. pr. p. 

 Exs. Schaer. Uelv. n. 109» 



Ad corticem arboruni Europfe proecipue au- 

 stralioris. 



Apothecia sequentium haud majora, sed emergentia 

 aut erumpentia, juniora a thallo coronata, vel etiam prui- 

 nosa ,* aduJtiora superficiali-libera, omnino integra, disco 



