X =7 )( 



hoc apotlieciorum diverso habitu et mutabili situ, 

 notam quamdam essentialem, haecce genera om- 

 nino et solum distinguentem, haud desumi posse 

 non^quidem ibo inficias; tamen non prorsns reji- 

 ciendam puto, quum paucae admodum, ex nume- 

 rosis Verrucariae speciebus, apotheciis omnino im- 

 mersis praeditae observantur, et vix nisi una vel 

 altera Species Endocarpi apotheciis supra tballum 

 elevaris instructa adhuc innotuerit. Potius crede- 

 rein ideo servandam esse istam notam, quoniam 

 hac pluritnae Verrucariae et Endocarpi Species 

 primo intuitu facile distingui possunt; neque in 

 aliis Generibus quaevis leviter aberrans partium 

 situs 1, structura adeo infrequens est. Si charao 

 teri Verrucariae adderetur: Tubercula plerumqrie 

 supra thallum elevata, et isto Endocarpi: Thala- 

 mia utplurimum intra substantiam thalli recon* 

 dita, totum disceptandi argumentum evanesceret 

 et haec ipsa nota characteristica nec vaga nec er- 

 ronea foret. Sed praeter hanc differentiam Gene- 

 ris Verrucariae et Endocarpi, quae, utpote minus 

 tuta, forte etiam a quopiam libentius .^xcludere- 

 tur, characteribus aliis et unicuique propriis probe 

 distinguuntur isthaec Genera. Nam Apothecia in 

 Verrucariis receptacula sunt propria dura cornea 

 subcrustacea atra, textura quadam cellulari neuti- 

 quam farcta, sed humectata substantia subgelati- 

 nosa interne utplurimum repleta et sicca plane 

 vacua, sporas nudas (saepe concatenatas, nec the- 

 cis involutas) in latere interiori proferentia, non 

 raro integra elabentia, atque poro saepissime su- 

 pra pertusa vel papillula elevata instructa. In En- 

 docarpis apothecia massam efformant subrotun- 

 dam, totam, vel ex maxima parte, intra thalli 

 substantiam latitantem, textura quadam cellulari 1. 



