GENUS XVI. 



PARMELIA. ach. 



(a Yl&gfty-) Scutella^ &, E*Aec*>, circumcludo), 



Character Naturalis. 



APOTH. Scutella crassiuscula vel submembranacea 

 superficialis supra thalium elevata, rarius 

 adpressa, aut vix supra eum prominula, 

 orbicuiaris vel per mutuam pressionem 

 angulosa Sc difformis, varie colorata. 

 Ducus ahquando concavus, saepius plani- 

 usculus vel per aetatem convexus 8c he- 

 misphaericus interdum subgiobosus , orbi- 

 culaiis, e Strato, opere cellulari Thecas 

 Sporis repletas fovente ad superficiem 

 coiorato formatus, coiore &, substantia a 

 margine diversus. 



Margo proprius nullus ; accessorius (yerus) 

 crassus vei tenuis, iiber, planiuscuius , e- 

 levatus vei etiam inflexus , inte^er vei cre- 

 nulatus, rarius ciiiatus, ejusdem cum thai- 

 lo coioris & substantiae. 



(THALLUS varius, polymorphus; tam crustaceus, 

 leprosus, tartareus, uniformis, efHguratus, cle- 

 terminatus, effusus, quam foiiaceus, crustaceo- 

 cartilagineus, membranaceus, subcoriaceus, ge- 

 latinosus, laciniatus, lobatus 8c ramosus). 



Meth. Lich. O S p e- 



Parmelije Generis diJferentia a JLecideae patet ex 

 Apothecioium diversa natura 8C stru&ura. Ab Urceo- 

 lariis in primis reccdunt ParrneJiae apotlieciorurn si- 

 tu superrkiali 8C horum disco supra tballum elevato 

 margineque accessorio vero distintto libero, non 

 numquam etiam spurio simul Scutellas ambiente. 



