Parmelia. Polymertal 



265 



P. pollinaria multo majores per aetatem insigniter 

 dilatatas disco albo demurn rugoso 8C subtermina- 

 les sunt. Margines earum semper inilexas cinereo- 

 virescentes , uti scutellas totag subtus. Colorern 

 etiam alium prsebet hic Lichen analytice eXamina- 

 tusj ad lanam 8C sericum rubro- pallide 8C obscure 

 fusco tingendum maxime idoneus. Differentia a 

 Parmdia polymorpha ex hujus chara&ere 8C de- 



sciiptione varietatum eruenda Varietas rupestris 



occurrit laciniis latioribus squarrosis flexuosis irre- 

 gularibus laceiis, in qua Scutellae demum maximas 

 rugosas 8C insquales evadunt. {Ach. L c. f. 3. X). E.) 



93. FAKMELtA polymorpha: thallo cartilagineo cae- 

 spitoso lutescente glabro laciniato - ramoso , 

 plano, cornpresso vel teretiusculo, lacunulis 

 longitudinalibus sorediisque ellipticis sparsis 

 terminalibusque; scutellis planis terminalibus 

 concoloribus. 



Lichen polvmorphus Lich. Pr* p* 1 7 



Icon. Agh.N. Adi Ac. Sc. Stockh. V. 1 8 T. 1 1 . f. 3: 



Habitat in saxis Sc rupibuS. 



Obs. Specimina scutellifera rarissima, Parmtlia fa* 

 stigiata adultas haud absimilia. (Ach. 1. c* f. 3. H. 

 S. T.) Scutellas ad apices laciniarum terminales 8£ 

 liinc quasi pediceilatas rnajusculae, 2-4 simul ple- 

 rumque congestas, plano-convexse horizontales vix 

 inarginatae integerrirnas subundulatae concolores, per 

 astatern magis convexas rugosae 8C flexuosae. Ob 

 multiplicern thalli formam pro diversa astate inpri- 

 mis forte variantem character specilicus dirfkillime 

 eruitur, 8c omnes speciei varietates vix dignosci 

 possunt, quominus maxime affines seorsum propo- 

 nantur proprioque nomine 8c charadere distinguan- 

 tur. Sequenti modo eas deterrniuare tentavirnus* 



ee- P. ligulata: laciniis ereclis planis lineari- 

 lanceolatis subsimplicibus; sorediis sparsis 

 lateralibus marginalibusque ellipticis con- 

 coloribus. 



Meth. Lich. X icon. 



