GENUS XXII. 



E V E R N I A. 



Chara&er N a t u r a 1 i s. 



* Afothecium fuborbicuiatum fubmembranaceum feflile parum elevatum a thalio for- 

 niatum marginatumque , margine tenui inilexo, in ambitu fubtus iiberum, 

 ditco concavo. 



Lamina proligera difcum apothecii efficiens, in ambitu margine thallode eam fu- 

 perante cincra , membranala colorata tecla, concava fimplex tenuis; parenchy- 

 mate fubgelatinofo fimilari. 



Gongyti intra fubfiantiam laminae proligerae nidulantes nudi fparfi. 

 Thallus ramofo-laciniatus , cortice tenera cartilagineo- fubcrufiacea vefiitus, intus 

 ftuppeus. 



Obfervationes. 



Fere maxima fua parte thallo, a quo fubtus et in margine compofita funt, adna- 

 fcuntur Everniae Generis Apothecia, in ambitu vero libera et elevata. Hocce 

 modo fefiilia quidem funt, at fimul quafi podetio brevi ac craflb plerumque fubrugofo 

 infirucla videntur; Figura: concava , fed plerumque irreguiaria etilexuofa, inprimis 

 margine, qui in junioribus omnino infleclitur. In ambitu parum craifa et fere mem- 

 branacea. Laminam proiigeram cingit margo thailodes tenuis, hanc parum fuperans. 



Occurrunt etiam in tlialio jam molliori jam fubcrufiaceo et inde frangibili et fub- 

 articulato apud unam fpeciem et Cephaiodia tuberculiformia atra et Soredia aiba mar- 

 ginaiia, fparfa et conferta. 



Forma et habitu Apotheciorum E ver n i a e Ce trar i is propinquiores funt quam 

 Parmeliis et Borreris, fed in Cetrariis fingulari modo oblique feiliiia et hinc 

 tantum libera; praeterea thalli natura multum ab his recedunt. Tanquam fefiilia acce- 

 dunt Everniae apothecia ad Lecanoras et Roccellas, fed horum ambitu libero 



elevato 



