supplemenlum lenlammis Pteridcgraphiae, 339 
e contrario tamen enigmata diiTicillima et exceptiones inextricabiles essent^ si assumilur, fron- 
dem fcrtilem frondi sterili oppositam esse, unde evenircl, quod , si casu aliquo hae frondes 
concrescerent, pagina inferior frondis fcrtilis paginae superioři frondis sterilis accrescere deberet. 
Cel. Kunze autumat et noviter in fil. ic. I. 38 describendo Aneimiam Dregeanam aflïr- 
mavit, frondem Aneimiarum tamquam tripartitám assumendam esse, cujus pars media frondem 
strictissimo sensu, partes laterales vero paniculas fructiferas efTiciunt. Iluic sententiae con- 
sentit cel. ílooker in gen, fil. t. 90, ubi de Aneimia mandioccana loquitur. Opinionem banc 
esse erroneam plures rationes indicant et quidem praecipue 1res ; nempe primo analogia, quae 
ex pinnis fertilibus Osmundae, Moliriae et aliorum generum derivalur ; in Osmunda sunt pinnae 
fertiles, sint paniculatae, quemadmodum in O. regali, vel laterales, quemadmodum in O. in- 
terrupta, procul omni dubio pinnae alteratae, numquam tamen frondis pars aliqua tripartita 
est sensu Kunzeano. Eadem ratio est in Mohria. Secundo frons sterilis Aneimiarum et Anei- 
midictyorum nec minimum nisum tripartitionis praesefert. Tertio conlradicunt ipsae Aneimiae 
fronde dissiniili donatae, quae paniculam terminalem fertilem pinnato-divisam babent; exem- 
plum speciale est Aneimia cicutaria, praecipue illius varietas pinnis quatuor infimis fructiferis, 
reliquis sterilibus, quemadmodum frons dextra extima in Anal, pteridog. t. 5. f. 2 delineata 
lucidissime demonstrat. — Doleo cel. Kunze, cujus amicitiam maxime babeo, contradicere 
debere, sed conlradixi naturam interpretando. Scientia tamquam bonum commune semper 
protinus properat, novas ditiones acquirit, opera judicat, vera et confirmata conservât, erro- 
nea deserit et obliviscitur. .Jam cel. viri, Martius et Endlicher, melius perspexerunt, quomodo 
se res cum paniculis fertilibus Aneimiarum babeat; primus nempe Aneimiae soros insidentes 
partibus frondis geminatis lateralibus in rbacbin multiplicato - paniculatam immarginatam con- 
tractis, alter sporangia in frondis laciniis lateralibus geminatis in rbacbin multiplicato-paniculatam 
immarginatam contractis sessilia adscripsit. — Cel. Link in filicibus borti berolinensis novám 
diagnosim generis proposuit: »Frons fertilis contracta in anlhurum ramosum pedunculatum«, inde 
pinnas fertiles transmutatas in frondem transmulavil, lerminologiam Filicum novo vocabulo »an- 
tliuro« auxit, sed quoque errorem induxit Aneimiis »sporangia glomeratim posita« adscribendo. 
Omnes species venis venulisque reticulato-anastomosantibus praeditae e génère elimi- 
nantur et proprium genus, a clar. J. Smith Aneimidictyum appellatum, efficiunt. Aneimia 
verticillata meo judicio quoque proprium genus, Spathepteris dictum constiluit. 
Exceptis duabus speciebus, quarum una in Africa australi extratropica, altera in Africa 
tropica provenit, omnes Aneimiae sunt americanae ut plurimum intratropicae. Paucae sunt 
species, quarum solam iconem, paucissimae, nempe A. media, A. bispida et A. flexuosa, 
quarum nec iconem nec exemplum vidi. 
Dividitur genus in duo subgenera, et posterius juxta conditionem venarum et rachio- 
larum denuo subdividitur. 
§ I. CopTOPHYLLUM. Frondes dissimiles, i.e. fertiles a sterilibus distinctae et ad meras 
raches contractae. Venae frondis sterilis in A. aurita et A. filiculifolia flabellatae creberrimae, 
in reliquis speciebus e costa pinnalae simplices aut furcatae. Rachiolae fructiferae planae 
