,452 
С. Prcsl, 
sülertissime indicavit, sed cjuoque in iconibus (gcnera fil. tab. 90, tab. 101, tab. 103) fide- 
lissime depingi curavit. Omneš reliqui auctores usqiie ad novissima tempora conditoncm 
venarum Irondis Aneiiniarum nec observatiuncula dignam censcbant, inde iílani noc syllaba 
indicarunt nec illius gravitatem ct praeslanliain subolucriint. Sed consideratio ѵеплічіт 
auctoribus de Filicibus traclantibus commemoralione plane indigna censebaliir. 
Omneš species affinilate tam arcla junciae sunt, ut solummodo duarum specieium 
varietales csse videntur, si methodus arridet numerům specierum diminuendi. Ciiiiiam lio- 
lanico lalis diminutio numeri specierum placet, faciat mca расе, sed ex analogia nuuierus 
praesertim novissimis temporibus in plurimis generibus exstructarum specierum horribilcm 
in modům decresceret, ita ut in hocce momento, quo has paginas scribo, mihi nullam juslam 
ideám de íinibus et hmilibus harum reductionuni íacere possum. Quot non)ina celebria inde 
ad synonyma referenda esscnt, quaiitae animosilates , amarities, immo inimicitiae inde cxsur- 
gerent ! Tales moLus animi in scientia quavis maxime timendi sunt, cum celebritatem acquit 
silům auctoris potius diminuunt quam augent. Interim solatium est, quod nemo talem her- 
culicum et ingratum Inborem suscipiet. 
Huic generi ohm in Herbario Musei bohemici, quod usui pubHco traditum auclori- 
tatem quamdam, saltem majorem quam Uterae ad amicos datae, exercet, ahud nomen, sci- 
hcet Phyllitides, imposui, sed hoc nomen illo a J. Smilh in Hookeri generibus filicum jam 
divulgato et paulisper mutato nunc postpono. 
A. Pinna terminahs cum proxiniis lateralibus coadunata et inde aut lobata aut incisa 
aut pinnatifida. 
1. A. lURTUM. — Aneimia hirta Sw. syn. 155 (nec herbarii ). Willd. spec. V. 89 (nec 
herbarii). Spr. syst. IV. 31. — Aneimia densa Link bort. bot. ber. II. 14 2. Link fil. bort, 
ber. 2i (excl. synon. Langsdorf et Fischer et Raddi, fide speciminis in herb. reg. gener. her.). 
— Aneimia macrophvUa Hort. — Osmunda hirla Lin, spec. 1520. Lam. enc. IV. (ibl. — Os- 
munda hirsuta Lonchitidis folio Plum. fii. amer. 134. t. 151. — Lonchitis villosa florida Plum. 
amer. 18. t. 26. 
Habitat in sylvaticis liumidis Martinicae in monte le Morne super liabilationem coloni 
i'Orange (Plumier), in Marlinica (Kohaut). 
Specimen spontaneum floridum vidi solummodo in herbario regio generali bero- 
linensi ex herbario Gundelsheimeri et alterum deiloratum a Kohautio coUectum, specimina 
culta ex horto botanico berolinensi. DilTert facile ab omnibus aliis afilnibus speciebus, scilicet 
A. fraxinifoüo et A. obliquo, basi pinnarum valde inaequilatera, nempe basi inferiore linea 
recta abscissa et inde acutissima, superiore lata Iruncata obtusa. Frons versus apicem longe 
angustata. Paniculae in specimine sponianeo graciles, in cultis validae usque pédales. 
2. A. FRAXiNiFOLiUM. — Ancmidic tyon Phylliťidis J. Smit h in Hook. gen. fil. t. 103 (exclus, 
syn.) — Aneimia phyllitidis Kaulf. enum. 51 (fide herbarii Kaulfus. et litt, celeb. de Roemer, 
