— 56 — 



J UNG-HUHN zegt van deze booraen : hunne kroon vormt 

 als het ware een gewelf, dat ver in het rond neerwaarts 

 hangt, ja menigwerf in bogen tot nabij de aarde reikt, 

 onder een dergelijk groen dak rust de reiziger gaarne 

 om den maaltijd te gebruiken, dien hij medegebracht 

 heeft. Er staan op Java prachtexemplaren dezer boomen 

 en aan niet weinigen zijn geschiedkundige herinneringen 

 verbonden. 



Ik noem hier slechts de beroemde waringin van Batoe 

 Toelis bij Buitenzorg. In „Rumphia ,, , het prachtwerk van 

 Blume, komt er een fraaie afbeelding van voor. Genoem- 

 de natuurkundige zegt er van : Slechts één boom en dat 

 is deze, is overgebleven op de plek waar eertijds de hoofd- 

 plaats van het machtige Padjadjaran stond. Hij werd 

 vroeger, thans niet meer zoo algemeen, door de inlanders 

 in hooge eer gehouden ; een gebed daar uitgesproken wordt 

 zeker verhoord en nog altijd komen bezoekers, zelfs uit 

 verwijderde streken, . hier offeren. 



Blume zegt v erder, dat de boom op duizendjarigen leeftijd 

 geschat wordt, dat hij echter uit twee boomen bestaat, 

 die zoodanig door elkaar gegroeid zijn, dat het één enkel 

 exemplaar schijnt. 



Te Buitenzorg werd ih September 1898 midden in een pub- 

 lieke pas aangelegde tuin, later Wilhelmina-par'k genoemd, 

 de Wilhelmina-boom door generaal Ermeling geplant, op 

 een iets oploopend gazon voor het station gelegen. Het 

 boompje was toen ongeveer een Meter hoog ; men maakte 

 destijds de opmerking, waarom geen grooter exemplaar 

 geplant wérd. Ik had daar echter gegronde bezwaren 

 tegen. Hier in de tropen gelukt het wel eens, met veel 

 moeite en zorg grootere 'exemplaren over te planten, niet- 

 tegenstaande dit alles mislukt het dikwijls, of wat nog 

 meer plaats heeft, dé boomen blijven wel in leven, maar 

 men krijgt er niet dé gewenschte flinke groei iri. En dat 

 mocht niet, het Wilhelmina-boompje mocht niet kwijnen 



