uitgegroeid in lange, scherpe punten, waardoor de boo- 

 nen wel iets op djeroekpitten geleken. De spleet ligt dikwijls 

 terzijde van de middellijn. 



Coffea humilis vertoont, als alle koffiesoorten, een 

 pen wortel. Deze is dun, 15 — 25 cM. lang, 5 — 8 mM. in 

 doorsnede. Vlak bij den wortelhals draagt de penwortel 

 enkele dunne zij wortels ; er komen verder geen vertakkingen 

 aan voor. 



De bladeren wijken van die van alle andere koffiesoor- 

 ten af. Het onderste gedeelte der bladschijf is lang en 

 smal, toeloopend naar den steel; vlak bij de aanhechting 

 aan den stengel is het blad plotseling afgestompt. De blad- 

 steel is kort, bijna nul, zoodat de bladeren bijna zittend zijn. 

 De poepoes (het jonge blad) is roodachtig. De lengte 

 van het blad bedraagt 10—28 cM., de breedte 4—7.5 cM. 



De middennerf is aan beide zijden van het blad dui- 

 delijk te zien ; ook de 9 — 12 paren zijnerven zijn duidedijk. 

 De laatste loopen eenigszins af langs de hoofdnerf, waar- 

 door daar een kleine groeve ontstaat; echte domatien 

 komen niet voor. Het weefsel van de bladschijf is los, 

 het palissadeweefsel weinig ontwikkeld, *) wat wel aan 

 de sterk beschaduwde standplaats zal moeten worden 

 toegeschreven. De textuur van het blad is niet lederachtig, 

 maar meer kruidachtig. 



De bloemen zitten op kleine steeltjes, die twee paren 

 steelblaadjes dragen, waarvan het eene paar soms als kleine 

 10 — 15 mM. blaadjes ontwikkeld is. De kelk is als kleine 

 lobben van ongeveer 2 mM. lang ontwikkeld; dikwijls 

 blijven deze bij rijpheid op de vrucht zitten als een groenachtig 

 kroontje. De bessen zijn eivormig; de discus is nu eens 

 ingezonken, dan weer een weinig gewelfd. 



In October 1908 hebben wij twee plantjes van Coffea 

 humilis in een Wardsche kist uit Parijs ontvangen. Beide 

 hebben de reis goed verdragen en groeien thans goed 



1) Zie Mariani, les Caféiers, p. 123. 



