— 75 — 



De internodien zijn gemiddeld ongeveer 5 cM. lang, als 

 uiterste vond ik 2,5 cM. en 7,5 cM. 



Het derde internodium van de takken is 2,5 — 3 mM. dik; 

 de dikte van den bladsteel bedraagt 2 — 2,5 mM. De 

 bladrand is sterk gegolfd en dikwijls omgekruld, de blad- 

 schijf zelf geribd. De jonge boomen, die in den Cultuurtuin 

 te Tjikeumeuh (Buitenzorg) staan, doen sterk aan Coffea 

 stenophylla denken; een afbeelding van een ouden boom. 

 door de Wildeman gepubliceerd (Enumeration, fase III, 

 p. 336, fig. 54,) vertoont ook gelijkenis met C. stenophylla. 



De bloemen zitten op korte steeltjes, die van steel- 

 blaadjes voorzien zijn; ook op de steeltjes der cymen, 

 waarin de bloemen vereenigd zijn, vindt men steelblaadjes, 

 De onderste paren zijn gewoonlijk als kleine loofblaadjes, 

 de hoogere als schubjes ontwikkeld; de onrijpe vruchten 

 zitten daardoor als het ware in nestjes van blaadjes, zoo- 

 als men dat ook bij Ugandakoffie en bij Coffea canephora 

 kan opmerken. 



Er worden drie of vier variëteiten van Coffea congensis 

 onderscheiden. De meest bekende is de var. Chalotii, 

 waartoe onze planten behooren. De verschillen tusschen 

 de variëteiten betreffen voornl. de bloemkenmerken ; vol- 

 gens Pierre zou de var. Froehneri door een 6 — 8 deelige 

 bloemkroon, de variëteit Chalotii dooor een bloemkroom 

 met 5 slippen gekenmerkt zijn. Onze planten van de var. 

 Chalotii droegen, naast bloemen met 5 bloemkroonslippen, 

 er verscheidene met 6 en zelfs 7 slippen. 



Wat betreft de bloeiwijze werd door Pierre opgemerkt, dat 

 er dikwijls slechts één cyme van 3—4 bloemen in den bladok- 

 sel zit; de vruchtdracht zou dus tamelijk gering zijn. Bij den 

 eenigen boom in den Cultuurtuin, welke reeds flink gebloeid 

 heeft, nam ik een veel grooter aantal bloemen waar. Het 

 volgend schema geeft een beeld van de verdeeling der 

 bloemen langs den tak: 



