NUTTIG GEBRUIK VAN HOUTAFVAL. 



De techniek is in de laatste tien, twintig jaren met 

 reuzenschreden vooruitgegaan, en zoo kornt het, dat vele 

 zaken, die vroeger geheel waardeloos waren, tegenwoor- 

 dig groote waarde verkregen hebben. 



Bruinkolenbeddingen, vroeger 'fc aanzien niet waard, wor- 

 den thans op groote schaal en met enorme winsten ont- 

 gonnen. Aardpek wordt „verwerkt", ook met groot voor- 

 deel; uit turf, als zoodanig niet loonend te ontginnen, 

 maakt men briketten ; en houtafval, dien men vroeger 

 eenvoudig liet liggen, verzamelt men thans in de groote 

 kultuurlanden als een belangrijke grondstof voor verschei- 

 dene industrieën. 



Het is de z. g. „droge destillatie" die ik hier met een 

 enkel woord wil bespreken ; dezelfde bewerking, die men 

 de steenkool in de gasfabrieken laat ondergaan, om er 

 het gas uit te drijven, en waarbij men als toegift zóó- 

 veel bijprodukten verkrijgt, dat men het gas om zoo te 

 zeggen voor niets heeft. Cokes, teer en gaswater maken 

 de produktiekosten reeds goed; ten minste in Europa en 

 Amerika — hier in Indië wordt met de hooge gasprijzen 

 zóóveel verdiend, dat men zich de verkwisting veroorloven 

 kan, het gaswater in de rivier te laten loopen. 



De industrie der houtverkoling in gesloten apparaten, 

 retorten, dateert reeds van 1798, toen de Franschman 

 Pierre Lebon ermede begon; zij kwam echter tot bloei 

 toen de gebroeders Mollerat in 1823 hunne bereidingswij- 

 ze van zuiver azijnzuur uit azijnzure natron hadden ge- 

 vonden. Thans heeft deze industrie zich reusachtig ont- 

 wikkeld, zoodat in Frankrijk tegenwoordig jaarlijks een 



