— 136 — 



verschillende planten lager wordt, hoe meer en hoe vaker 

 de grond uit kan drogen en kan dus de nadeelige werking 

 bij voortdurende bevloeiing met sterk zouthoudend water 

 geringer zijn dan bij bevloeiing met water, dat belangrijk 

 minder zout bevat, doch waarbij de bevloeiing onderbroken 

 wordt en dus de grond gelegenheid tot uitdrogen krijgt. 

 Dit vindt eene natuurlijke verklaring in het feit, dat in 

 het laatste geval door de uitdroging cle zoutconcentratie 

 toch nog hooger kan worden dan bij het doorloopend ge- 

 bruik van oorspronkelijk meer zouthoudend water. 



Het afsterven der planten in sterke zoutoplossingen be- 

 rust vermoedelijk, behalve op direkte vergiftiging, op het 

 feit, dat aan de plantenwortels water onttrokken wordt, 

 waardoor eene toestand als van verwelking ontstaat, 

 waarbij de wortels niet meer hun dienst doen en ten 

 slotte kunnen sterven. Wij zullen hierop straks nog nader 

 terugkomen. 



Het verarmen van den grond onder iniverking van zout water. 



Uit tal van onderzoekingen is gebleken, dat door zout- 

 houdend water veel meer plantenvoedingsstoffen uit den 

 bodem in oplossing worden gebracht dan door gewoon 

 water. 



Aan het proefstation Kagok werden hieromtrent de vol- 

 gende proeven genomen. 



Bepaalde hoeveelheden grond werden overgoten met 

 water, waaraan resp. niets, 0,5 en 1 % keukenzout was 

 toegevoegd. Het water liet men langzaam doorsypelen, 

 goot het weer terug en herhaalde dit eenige malen een 

 maand lang. Daarna werden de doorgeloopen vloeistoffen 

 geanalyseerd, w r aarbij bleek dat opgelost waren in m.G. 

 per 100 c c. 



In het water. 0.5 % zoutopl. 1 % ld, 

 Kali . . . Niet gespecificeerd 19 29 



Kalk ... id. 63 97 



Magnesia. . id. 23 30 



