— 152 — 



Aldus worden 8 grootheden in de beschouwing opge- 

 nomen. Elk dezer grootheden kan, al naar omstandig- 

 heden, tot een grooter of kleiner bedrag voorkomen, en 

 daardoor in meerdere of mindere mate aan de watercon- 

 dities van een bepaald punt op aarde het eene, dan wel 

 het andere karakter verleenen. Alle combinaties, die 

 denkbaar zijn, en mogelijk voorkomen, hier nader te 

 bespreken zou misplaatst zijn ; ik wil mij tot enkele opmer- 

 kingen beperken. 



Allereerst moet gezegd worden, dat men van de meeste 

 dezer 8 grootheden bedroevend weinig afweet. Voor velen 

 bestaan zij zelfs niet eens alle 8; of, wanneer die velen 

 het denkbare bestaan dier 8 grootheden weliswaar niet 

 zullen loochenen, zoo achten zij hun beteekenis ten deele 

 toch zóó gering, dat zij zich gerechtigd gevoelen, die groot- 

 heden op de balans volkomen te negeeren. 



Zoo houdt bijv. de oud-ingenieur van den waterstaat 

 in Ned.-Indië, H. van Kol, in een opstel: „Over de Be- 

 vloering in droge Streken door het Bewaren van Regen- 

 water," (Ind. Gids van Augustus 1906) een kleine alge- 

 meene beschouwing als volgt: 



„Het hemelwater wordt in drie x ) deelen gescheiden: 

 „1. Het grootste deel verdampt en vermengt zich met 

 de atmosfeer; verdwijnt dus spoedig zonder nut voor de 

 vegetatie, om, door den wind voortgedreven, op andere 

 plaatsen, vaak in zee, neer te vallen. 



„2. Een ander deel stroomt langs de oppervlakte der 

 hellingen, sleept alle oplosbare stoffen. van den aardbodem 

 mede, en vormt beken en rivieren, die het levenwek- 

 kende water en het vruchtbaarmakende slib naar zee 

 wegdragen. 



„3. Het laatste deel dringt in den bodem, zoekt steeds 

 dieper grondlagen op tot het ondoordringbare terreinen 



J ) Alle cursiveeringen in deze aanhaling zijn van mij. 



