— 193 — 



aan het voorkomende in het Jav. Nedl. Woordenboek van 

 Gekicke en Rooeda, vermeerderd door Dr. Veeede, Djaha- 

 kling (djaheling) jonge djahanoten tot medicijn gebruikt. 



Het is ons althans niet mogen gelukken, als assistent- 

 resident, 1895—1899, in die afdeeling, de bevestiging 

 daarvan te verkrijgen. 



Naar onze meening, heeft men hier, naar alle waar- 

 schijnlijkheid slechts te doen, met de handelsnamen van 

 de gedroogde- Dj aha vrucht. 



Want nergens, zoowel op Java als op Madoera, zou men 

 bij den kleinhandelaar (toekang-tjeraki) terecht komen, 

 met de vraag naar „boewah-djaha" instede van: djalawê: 

 voor cle gedroogde, van de steenkernen ontdane, min of 

 meer verbrokkelde ronde dj aha- vrucht, en djahdkling : voor 

 de langwerpige, met de pit gedroogde, in zijn geheel geble- 

 ven vrucht. 



Volgens de door ons uit Soerakarta ontvangen inlich- 

 tingen, zou men onder „djahling-soekoeri' moeten verstaan 

 de vrucht van de djaha-kling, ontdaan van haar steen- 

 kern. „Soekoen artinja tiada isinja, dj ach djaheling- soekoen, 

 jaitoe: djahakeling jang tiada berisi." 



Te Soerabaja, — waar de Djaha-vrucht in gedroogden 

 toestand, vooral op de pasar Pabéan, ook picols-ge wijze 

 wordt verhandeld, tegen ƒ 8 — ƒ 10 pp., onderscheidt men 

 slechts 2 soorten. 



De voor de ververij en looierij, zéér gewilde djalawe 

 en de minder gezochte en goedkooper djahdkling, welke 

 hoofdzakelijk wordt gebruikt, als medicijn (boe wat tjam- 

 poerannja mem bi kin djamoe-djamoe). 



Volgens den Regent van Rembang, van wien wij dankbaar 

 eenige inlichtingen ter zake ontvingen, komen in de bosschen 

 van de afdeeling van dien naam slechts „twee soorten 

 „voor, nl. met groote en kleiner vrucht. Men geeft ze 

 „geen afzonderlijke naam. Vermoedelijk zijn het djohokebo 

 „en djohosapi. Ook de vrucht heeft geen afzonderlijken 



