In verschen toestand, worden de Djaha-vruchten vaak 

 gebruikt voor het vervaardigen van een goedkoope in- 

 landsche inktsoort. 



Het volgende recept, werd ons aanbevolen. 

 Met water opgezet, wordt de vrucht, b.v. een hoeicali 

 (aarden kookpot) vol, zóólang gekookt tot het water op 

 de helft verdampt is. Na bezinking, giet men, dat reeds 

 donker gekleurde vocht, door een zeef en vermengt het 

 alsdan met een even groote hoeveelheid asch-water (banjoe- 

 landa). 



Dat mengsel kookt men weder tot op de helft, onder 

 toevoeging van een handvol „toendjoeng" (sulfas ferrosus) 

 een onzuiver ijzerzout, dat, door den handel geïmporteerd, 

 te Soerabaija met ± f 7.— pp. wordt betaald. 



De inkt is dan gereed. 



Blijkt zij, in 't gebruik, te dun of te weinig glimmend, 

 dan kan men dat gebrek min of meer verhelpen, door het 

 vocht te vermengen of met de gom (blèndaq) van den kawista- 

 boom (Feroniaspec Kds) öf met een weinig . . . jenever! 



Naar men plaatselijk beweert, heeft een der éérste in- 

 landsche onderwijzers van d3 inlandsche school te Treng- 

 galek, juist om die eigenschap van de vrucht, achter het 

 school-erf, — naast de woning van den Assistent-Resident 

 aldaar,— een Djaha-kerbo boom geplant, die thans is opge- 

 groeid tot een prachtexemplaar, zooals men zelden zelfs 

 in oer-wouden zal aantreffen. 



De boom heeft een hoogte van rium 38 meters; op 

 manshoogte (1.30 m.) een stamomtrek van ruim 270 cm., 

 dus een diameter van ongeveer 90 cm. 



De stam is recht, gegleufd, bijna zonder knoesten en 

 staat op zware wortellijsten. Hij is breedgetakt, van af 

 een derde zijner hoogte, en biedt een, naar 't schijnt, voor 

 de kraaien, geliefkoosde schuilplaats, voor het broeden. 



De van buiten grauwe en zéér ruwe schors is 1 cm. dik, 

 de doorsnede is geelachtig, maar donkerbruin opdrogend; 

 van binnen geelachtig, zonder melksap. 



