— 216 — 



week een paar partijtjes, nadat ze gewogen waren, uitgelegd. Het 

 bleek, dat de zaden in de eerste veertien dagen na den oogst veel 

 in gewicht achteruit gingen, daarna slechts langzamerhand tot de 

 zesde week, waarna er weinig verschil meer viel waar te nemen, 

 tenzij men ze in een droger atmospheer bracht. De achteruitgang 

 in gewicht schijnt in hoofdzaak te moeten toegeschreven worden 

 aan vochtverlies, verder bleek het, dat de zaden van getapte boomen 

 kleiner en per 1000 stuks lichter waren, zij zijn vaster, maar ver- 

 liezen meer aan gewicht dan die van ongetapte boomen. De zaden 

 van ongetapte boomen hadden na twee weken hun kiemkracht 

 verloren; terwijl het duidelijk was, dat zaad van getapte boomen 

 zoowel wat kiemkracht als wat de duur van het kiem vermogen 

 betreft beter waren als die van ongetapte boomen. Deze resultaten 

 betreffen alleen, hetgeen er van gezegd is ; de groei van de eruit 

 gekweekte planten en de hoeveelheid en de hoedanigheid van de 

 caoutchouc, die er uit verkregen kan worden, kan eerst veel later 

 onderzocht worden. 



(The Gardeners' Chronicle, Nov. 28, 1908). w. 



DE GROOTBLOEMIGE VARIËTEITEN VAN IRIS GERMANICA, 



In de benedenlanden van Java bloeien deze Iris-variëteiten niet 

 of ten minste hoogst zelden, in de bovenlanden daarentegen kan men 

 er bij goede cultuur fraaie bloemen aan krijgen. De mooiste behooren 

 onder de groep, bekend als Iris germanica, aan het ontstaan waar- 

 van vele nauw verwante soorten mede^ewe.'kt hebben. De genealogie 

 van de honderden variëteiten ervan is zeer onduidelijk. Toch kan 

 men constateeren, dat de volgende Europeesche soorten aan de 

 kruising medegewerkt hebben : I. germanica, I. pallida, I. neglecta, 

 1. amoena, I. plicata, I. huida, I. squalens, 1. sambucina, 1. flaves- 

 cms, /. variegata, enz. Deze laatste hebben de gele tinten erin 

 gebiacht, die hetzij zuiver en min of meer intensief verbonden cf 

 vermengd zijn met het paarden van de Iris van Florence en van 

 de Duitsche. Door deze vermenging van kleuren is een verschei- 

 denheid ontstaan, die hen met de Orchideeën doet concurreeren. 

 H.t is waar, de bloemen verwelken spoedig, maar er komen voort- 

 durend nieuwe, en in Europa bloeien zij van midden Mei tot einde 

 Juni, op welk tijdstip de Japansche Iris begint te bloeien. Vóór 



