— 221 — 



Het is een plant met lange, dunne schijnknollen (stengels), die 

 als zij jong zijn in het begin rechtop groeien, die later echter door 

 hun eigen zwaarte ombuigen en meer in beneden waartsche richting 

 groeien; de bladen blijven niet lang aan de stengels en staan ver 

 van elkaar, zij zijn kort, ovaal. De bloemen verschijnen gewoonlijk 

 bij paren in de oksels der bladeren, en zijn het talrijkst aan de 

 einden der stengels; zij hebben een sierlijken vorm, bloem- en kelk- 

 bladeren zijn breed en goed uitgespreid, de lip, in den vorm van 

 een schelp, eindigt in een eenigszins omgebogen punt, zij is in het 

 midden fluweelachtig behaard en ook aan de randen ruwer behaard 

 De kleur der bloem is paarsch, de lip is veel donkerder, schrijver 

 noemt de kleur „violet pourpré sombre". 



Do bloemen ontwikkelen een sterke zoete geur, die wel eenige 

 overeenkomst heeft met die der bloemen van Acacia Famesiana, 

 of meer nog van Rhabarber, hier spreekt men wel van mosterdzuur 

 Zij blijven twee soms wel drie weken goed. 



Men kent van Dendrobium superbum eenige variëteiten. De 

 meest bekende heeft de naam van D. s. anosmum gekregen, het- 

 geen beteekent zonder geur. Behalve door deze eigenaardigheid 

 onderscheidt zij zich van het type door kortere stengels en waar- 

 schijnlijk is zij wat minder mildbloeiend. 



De variëteit Huttoni uit den Maleischen Archipel afkomstig, heeft 

 bijna witte kelk- en kroonbladeren, de lip paarsch purper ; de varië- 

 teit Burkei is nog lichter getint ook de lip heeft is wit met paar- 

 sche tinten. Beide variëteiten zijn uiterst zeldzaam geworden. 



Een nieuwe verscheidenheid, door den heer Lesüeur op een 

 bijeenkomst van de „Société nationale d' horticulture" tentoon- 

 gesteld en die den naam van verscheidenheid van St. Cloud gegeven 

 werd, staat vrij wel tusschen genoemde variëteiten. De bloemen 

 hebben een lichte rose tint en het labellnm vormt hiermede door 

 de donker purper kleur een fraai contrast. 



(Revue Horticole, No, 19, 1908). w. 



PETROLEUM-EMULSIE MET MEEL. 

 Als insectendoodend middel, vooral tegen plantenluizen wordt 

 dikwijls gebruik gemaakt van eene petroleum-emulsie in zeepwater. 

 Er is op dit middel aan te merken, dat men het voor het gebruik 

 heel sterk moet roeren, eigenlijk moet men het kloppen en niettegen- 

 staande dat, scheidt zich de petroleum spoedig van het zeepwater. 



