81 



IS DE AFVAL DER VEZELBEREIDING NADEELIG 

 VOOR SISALPLANTEN ? 



DOOR 



A. W. K. DE Jokg. 



Wanneer men nagaat welke groote hoeveelheden plantenvoeding?- 

 stofFen bij de Sisalvezelbereiding als waardeloos worden afgevoerd, 

 dan mag wel eens gevraagd worden of deze massa voor bemesting 

 niet te gebruiken is. 



Aannemende dat de hoeveelheid blad, die dagelijks voor een aan- 

 plant van 100 bouws verwerkt wordt ongeveer 12500 Kgr. bedraagt, 

 en dat deze ongeveer 0,1 pCt. stikstof en 1,1 pCt. asch bevat, dan 

 komen hierin dus 12,5 Kgr. stikstof en 137,5 Kgr. asch vonr. 



In de asch bevinden zich 18,8 pCt. kali en 3,3 pCt. phospiiorzuur ; 

 dus in den afval per dag 25,8 Kgr. kali en 4,5 Kgr. phosphorzuur. 



Zien wij van de andere plantenvoedingsstoffen als kalk, magnesia 

 enz , die in den afval nog voorkomen af, dan verkrijgt men, dat 

 per dag verloren gaan voor het land 12,5 Kgr. stikstof, 25,8 Kgr. 

 kali en 4,5 Kgr. phosphorzuur. 



Ammoniumsulfaat met + 20 pCt. stikstof kost f 17.— per 100 

 Kgr., kaliumchloride met ± 60 pCt. kali ƒ 12,5 per 100 Kgr. en 

 thomasphosphaat bevattende + 20 pCt. phosphorzuur f 8.— de 

 100 Kgr. Met deze cijfers is het gemakkelijk te bepalen dat de hoe- 

 veelheid plantenvoedingsstoffen, welke bij de Sisalvezelbereiding niet 

 gebruikt worden een mest waarde van f 10,5 -f- 5,5 -f- 2 = f 18 — 

 vertegenwoordigen. Per jaar heeft er dus een verlies aan bemes- 

 tingskapitaal plaats van f 6570. — 



De hoeveelheid plantenvoedingsstoffen gaat dus voortdurend 

 achteruit en is het gemakkelijk in te zien, dat hierdoor ook tevens 

 de vruchtbaarheid van het land moet verminderen. En toch zou 

 deze vezelcultuur waar men alleen don vezel gebruikt, die betrek- 

 kelijk weinig plantenvoedingsstoffen bevat, zoo uitstekend geschikt 



