84: 



ONDERZOEKINGEN OVER ZUIVERE LIJNEN BIJ ENKELE 

 VARIËTEITEN VAN ARACHIS HYPOGAEA L. 

 (Katjang Tanah) 

 door 



J. E. van der Stok. 



De rassen, soorten en variëteiten van den grooten landbouw 

 mogen, biologisch beschouwd, meestal niet als eenheden worden 

 opgevat; integendeel kunnen zij verschillende, zelfstandige, van 

 elkaar afwijkende typen bevatten. De „biologische analyse," dus 

 de ontbinding van zoo'n ras in de samenstellende elementen of 

 typen, kan bij zelf bestuivende gewassen exact gescaieden volgens 

 het zoogenoemde isolatieprincipe en berust dan op de beoordeeling 

 der individueele nakomelingschappen. Voor het kweekersbedrijf is 

 dit beginsel van het hoogste belang; immers komt het er hier op 

 aan die typen of elementen, welke de hoogste praktijkwaarde ver- 

 tegenwoordigen, zuiver af te zonderen uit het ras, hetwelk verbeterd 

 moet worden. 



Wordt het isolatie-principe bij de veredeling van een ras toe- 

 gepast, dan gaat men uit van verschillende planten, die van het te 

 velde staand gewas worden uitgezocht. Van elk dezer planten 

 wordt het zaad afzonderlijk gewonnen en uitgezaaid. Men krijgt 

 zoodoende evenveel rassen als uitgangsplanten (dikwijls élite-planten 

 genoemd;. Deze rassen blijven, bij streng zelfbestuivende gewassen 

 en, indien geen vermenging plaats heeft, dus bij zuivere voort- 

 kweeking, ook in de opvolgende generaties volkomen enkelvoudig ; 

 zij worden door Johanksen 1) zuivere lijnen genoemd. Deze zuivere 

 lijnen of rassen worden aan een vergelijkend onderzoek onder- 

 worpen; slechts die lijnen welke de hoogste kultuurwaarde bezitten 

 worden aangehouden en als verbeterde of veredelde rassen in de 

 praktijk gebracht. Men beperkt zich hierbij dus niet tot een 



1) „Ueber Erblichkeit in Populationen und in reinen Linién." 



W. JOHANNSEN. 



