— 245 — 



tweede generatie. derde generatie. 



© 



5 2 







n 



a 



a 



c 



h 





© 



O 



O 



© 



© 



^© 



© 



© 



"3 







5 



13 







13- 



O 



O 



© 





© 





© 



© 



& 



Ch 





HL 



CL, 









O 



ü 



O 



O 



O 



© 



© 



© 



00 





.SP 



.SP 



&c 





bp 



• SP 



^5 



^5 



^3 



^3 





^3 





^3 



o3 



c3 



03 



03 



cS 



03 





03 



N 



N 



N 



SJ 



KJ 



tsa 



N 



N 





Cv] 



00 





«— 1 





cö 



4i 



19.4°/ 



45.5°/ 



81.4.o/ 



3.7 •/„ 



8.9°/ 67.2°/ 



22.3 °/„ 



1.6 °/ 



I 



II 20.2 „ 50.2 „ 27.9 „ 1.7 , 15.8 „ 34.9 „ 46,8 „ 25 , 



III 24 1 B 71.3 „ 4.6 „ - 32.8 , 52,5 „ 13.4 „ 1.3 „ 



IV 33.5 „ 61.0 „ 5.5 „ — 23.9 „ 54.0 „ 22.1 „ 



V 23.3 „ 76.7 „ — - 317 „ 63.8 „ 1.5 „ — 



VI 31.7 „ 59.4 „ 8.9 „ — 31.3 „ 54 , 14.5 „ 0.2 „ 



VII 24.1 „ 71.4 „ 4.5 ff - 27.2 , 70.5 „ 2.3 „ - 



VIII 12.5 „ 80 „ 7.5 „ — 33.7 „ 61.9 „ 4.3 „ 1 B 



Vergelijken wij de cijfers voor het gewicht per zaad bij de 2e 

 en 3e generatie, dan bemerken wij, dat bij de 3e generatie veel 

 hoogere getallen verkregen werden. Daarentegen zijn de uitlevorings- 

 getallen bij de 3e generatie bij alle lijnen lager dan bij de 2e 

 generatie. De ooizaak dezer verschillen moet zeker vcornameljjk 

 worden gezocht in het hierboven reeds vermelde verschil in de 

 mate van indroginfr, welke de peulen in deze boide generaties 

 ondergingen. Het hooger gewicht per zaad geconstateerd bij do 

 3e generatie, is dus zeker in hoofdzaak het gevolg van een hooger 

 watergehalte. 



De planten van allo lijnen leverden zaden met roode zaadhuid; 

 zij kwamen in dit opzicht dus geheel met elkaar en met het 

 oorspronkelijke ras (katjang Palembang) overeen. 



Wij gaan thans over tot de bespreking der onderlinge verschillen 

 dier zuivere lijnen. 



Zooals duidelijk opvalt onderscheiden zich do lijnen I, II en III 

 van de overige, door hun klein gewicht per zaad. Dit onderscheid 

 is, gelijk reeds hierboven gezegd, voor het ongewapende oog zeer 

 gemakkelijk waarneembaar. Ook do vorm der peulen dezer onder- 

 groep staat geheel apart van die, der overige lijnen. De peulen 

 van 1, II en III zijn namelijk vrij lang maar zeer dun; bij de 



Teysm XX. «7 



