— 246 — 



andere lijnen aanmerkelijk dikker. De peulen van III leken iets 

 kot-ter dan van I en II; het is niet onwaarschijnlijk, dat dit in 

 verband staat met het gemiddeld aantal z»den per peul, hetwelk 

 bij III kleiner is dan bij I en II, zooals blijkt uit de procentcijfers be- 

 treffend het aantal één-, twee-, drie- en vier-zadige peulen. Dit verschil 

 met I en II doet zich zoowel in de tweede als in de derde gene- 

 ratie gelden. De uitleveringsgetallen waren voor III in beide gene- 

 raties grooter dan bij I en II. Hetzelfde geldt voor het gewicht per 

 zaad. Lijn III doet zich dus geheel voor ah een verscheidenheid 

 met constant karakter, ten aanzien van de lijnen I en II. Echter 

 zijn de morphologische verschillen zeer klein en vallen eerst op, bij 

 kweeking volgens het isolatie-principe. 



De lijnen I en II zijn voor het bloote oog geheel gelijkvormig ; 

 echter zien wij in de bepalingen betreffende uitlevering en gewicht 

 per zaad, regelmatig zeer kleine verschillen terugkomen, over do 

 constantie, waarvan elk definitief oordeel tot verder onderzoek moet 

 worden opgeschort. Uit het zoo zeer variabele kenmerk betreffende 

 het aantal zaden per peul, bleek h : er niets van eenig verschil tus- 

 schen deze beide lijnen. 



De lijnen IV en V, de tweede ondergroep onzer zuivere lijnen 

 vertegenwoordigend, waren in het bezit van de zwaarste zaden. 

 Het verschil in het gewicht per zaad met de overige lijnen, komt 

 vooral goed uit bij beschouwing der hiervoor verkregen getallen 

 in de tweede generatie, waarbij de uitdroging zooveel vollediger 

 en regelmatiger kon plaats hebben, dan bij de derde generatie. De 

 lijnen IV en V zijn in het bezit van vrij korte, maar zeer dikke 

 peulen. Door het bloote oog is tusschen deze beide lijnen geen 

 verschil met zekerheid vast te stellen. De uitleveringsgetallen en 

 de gewichten per 2aad leveren hier slechts geringe, doch regelma- 

 tig optredende verschilpunten op. Uit de procentcijfers betreffende 

 het aantal een-, twee- en driezadige peulen bemerken wij evenzeer, 

 een in beide generaties uitgesproken verschil tusschen de beide 

 lijnen. Op grond van de regelmatig optredende verschillen tusschen 

 1Y en V bij drie onderscheiden kenmerken, meenen wij hier te 

 mogen besluiten op een onderscheid van standvastigen aard. De 

 derde ondergroep wordt gevormd door de zuivere lijnen VI, VII 

 en VIII. Hiervan vertoonen de lijnen VII en VIII een zeer frap- 

 pante overeenkomst, wat betreft de cijfers voor het gemiddeld ge- 

 wicht per zaad en voor de uitlevering, terwijl van het stork veran- 



