— 277 — 



schen van het zetmeel achterblijft, en dus uit bovenge- 

 noemde bestanddeel en bestaat, wordt ampas of pulp genoemd. 



Hier op Java worden 3 verschillende constructies van 

 zeven gebruikt en wel: cylinderzeven, schudzeven en 

 vaste zeven. 



Van deze 3 typen zijn de schudzeven het minst aan- 

 bevelenswaardig : ze hebben herhaaldelijk reparatie noodig, 

 en geven dikwijls aanleiding tot bedrijfsstoornissen door 

 het verstoppen der zeefopeningen, terwijl er aan deze 

 zeven geen inrichtingen voorkomen, om mechanisch de 

 verstopte openingen weder schoon te maken, zooals bij de 

 andere typen van zeven wel het geval is. 



De vaste zeven, die vooral gebruikt worden in fabrieken, 

 waar men slechts over eene beperkte ruimte kan beschikken, 

 zijn voor het scheiden van de ampas en het meel zeer 

 goed te gebruiken ; voor het rafflneeren van de zetmeelbrij 

 evenwel minder. Ze hebben het voordeel, dat ze goedkoop 

 zijn en weinig reparatie behoeven. 



De cylinderzeven voldoen van deze 3 typen nog wel het 

 best. Ze zijn evenwel vrij duur en verbruiken veel kracht. 



Van de zorg aan het zeven besteed hangt het rendement 

 aan meel l ste en 2 de qualiteit af. Onvoldoend werkende 

 zeven geven niet alleen een meel, dat nog vezelresten 

 bevat en bij het drogen grauw wordt, maar zijn tevens 

 oorzaak, dat het bezinken zooveel moeilijker gaat, waardoor 

 veel zetmeel in den afval terecht komt. Weliswaar is 

 dat zetmeel, zoo^ls we later zullen zien, niet verloren, 

 maar de waarde is toch veel verminderd. 



Gedurende het zeven wordt cle brij met water verdund. 



Het is natuurlijk met het oog op de capaciteit van de 

 bezinklichamen wenschelijk, zoo zuinig mogelijk met dat 

 sproeiwater om te gaan, en niet meer te gebruiken, dan 

 voor het volledig uitwasschen van het vrije zetmeel 

 noodzakelijk is. 



Dikwijls wordt het zetmeelhoudende water, dat uit de 

 zeven komt, nogmaals gezeefd, maar nu door een zeef 



