— 279 — 



gemaakt zijn. Ze hebben een flauwe helling, zoodat de 

 zetmeelhoudende vloeistof er langzaam overheen stroomt. 



De zwaarste deeltjes bezinken het eerst, terwijl de lich- 

 tere verontreinigingen zich pas op het laatst afzetten. Men 

 verkrijgt met deze goten natuurlijk eene zeer goede schei- 

 ding en kan zooveel qualiteifcen krijgen als men wil. Soms 

 past men bezinkbakken en bezinkgoten gecombineerd toe. 



Het verkregen zetmeel moet nu in verschillende quali- 

 teiten gescheiden worden, en elk dezer qualiteiten moet 

 dan nogmaals gereinigd worden. 



De blokken zetmeel, die men uit de bezinkbakken krijgt, 

 en die ongeveer 50 % water bevatten, worden van onderen 

 en boven afgeschraapt, en het schraapsel apart verwerkt 

 op een mindere qualiteit zetmeel. 



Het zetmeel wordt daartoe in roerbakken met zoo weinig 

 mogelijk water tot een dikke brij aangeroerd. De roerbak- 

 ken zijn van cement, en bezitten eene roerinrichting, be- 

 staande uit een as met vleugels, die hooger of lager te 

 stellen zijn. Zoodra het meel zich met het water tot een 

 homogene massa vermengd heeft, wordt de melk afgelaten 

 in bezinkgoten of bezinkbakken, om opnieuw te bezinken. 

 Men krijgt dan 2 qualiteiten meel, die elk verder apart 

 afgewerkt worden. 



In plaats van het bezinken wordt meer en meer het cen- 

 trifugeeren van de brij toegepast. Niet alleen gaat dit sneller, 

 maar tevens wordt eene betere scheiding van de verschil- 

 lende qualiteiten meel verkregen, terwijl het door centri- 

 fugeeren afgescheiden meel minder water bevat, dan het 

 door bezinken verkregene, wat natuurlijk van groot voor- 

 deel bij het drogen is. Het vochtgehalte van het gecentri- 

 fugeerde meel bedraagt ongeveer 40 %, terwijl het meel 

 uit de bezinkbakken 50 % water bevat. 



Het drogen van het meel. 



In kleine fabrieken wordt zooveel mogelijk voor het 

 drogen van het meel gebruik gemaakt van de zon, en 



