— 302 — 



eenkomstige verschillen zouden aanwijzen, ten opzichte 

 van caoutchouc-gehalte en caoutchouc-rijkdom. Het onder- 

 zoek heeft dan ook, zooals uit het onderstaande zal blijken, 

 de verwachtingen bevestigd. 



Na mij geruimen tijd te hebben bezig gehouden met 

 het zoeken naar een methode van onderzoek, volgens welke 

 caoutchouc-basten snel en voldoende nauwkeurig zijn te 

 analyseeren, mocht ik slagen er een te vinden, die mij 

 bevredigende uitkomsten gaf. De methode *) is als volgt: 



20 grammen luchtdroge bast worden in een drukflesch 

 van 500 ccm. met ± 450 ccm. chloroform overgoten en 

 gedurende een uur in een kokend waterbad verhit Na 

 bekoeling wordt de flesch tot 500 ccm. opgevuld, krachtig 

 geschud, daarna gefiltreerd over watten met behulp van 

 een cylindrischen trechter. Van het filtraat worden 200 

 ccm. in een vooraf gewogen Erlenmeyer-kolfje van + 300 

 ccm. gedaan, de chloroform afgedistilleerd, daarna het kolfje 

 in een koolzuur^troom bij 70-80°C. tct constant gewicht 

 gedroogd. 



Alvorens het kolfje te wegen, wordt het erin aanwezige 

 koolzuur door gewone droge lucht vervangen. Het gevonden 

 gewicht geeft de hoeveelheid extractiefstoffen (harsen r 

 kleurstoffen, enz) aan. 



Na het afdistilleeren van de chloroform heeft zich op den 

 bodem van het kolfje een dun vlies afgezet. Men moet 

 acht geven, dat het vlies intact blijft bij de nu vol- 

 gende behandeling met aceton. De inhoud van het kolfje 

 wordt met aceton overgoten, daarna het laatste aan een 

 vertikalen koeler in het waterbad voorzichtig verwarmd^ 

 waarna de aceton afgeschonken wordt. 



Deze bewerking wordt nogeens herhaald. Na de laatste 

 acetonbehandeling wordt in het kolfje ± 25ccm. chloroform 



1) Dezelfde methode wordt door mij toegepast op ongevulcaniseerde 

 eaoutehoucmonsters. In plaats van '20 gram stof en een drukflesch 

 van 500 ecm, wordt uitgegaan van 1 gram caoutchouc en een drukflesch 

 van 200 ccm. 



