— 325 — 





Si0 2 . 



Mn 3 4 . 



CaO. 



MgO. 



K 2 0. 



Na 2 0. 



S0 3 . 



Cl. 



p 2 o 5 . 



T. 



14.6 







7.8 



2.9 



3.7 



103 



4.5 



6.1 



0.13 



A. 



7.0 



0.4 



4.2 



1.4 



2.6 



9.6 



2.8 



3.5 



0.15 



D. 



158 



3.0 



16.8 



6.0 



5.2 



11.2 



1.3 



4.8 



0.16 



Uit deze cijfers kan het volgende afgeleid worden. 



Si0 2 . Kiezelzuur blijkt uit het over de sawahs vloeiende water 

 te worden geabsorbeerd en door het drainagewater te worden uit- 

 gewasschen. Ik maak er hier even op opmerkzaam, dat waar bij 

 de op deze proef betrekking hebbende cijfers over absorptie gespro- 

 ken wordt, dit zoowel een gevolg kan zijn van werkelijke absorptie 

 door den bodem, als van direkte opname door de planten. 



Het kiezelzuur is wel geen voor de planten onontbeerlijk bestand- 

 deel, doch wordt door de rijst toch in groote hoeveelheden opgeno- 

 men. Overigens bevat de grond gewoonlijk zooveel kiezelzuur, dat 

 eene eventueele verrijking of verarming van den grond hieraan 

 wel van weinig praktisch belang zijn zal. Ik gaf echter de cijfers, 

 omdat die mogelijk van belang zijn bij de bestudeering van ver- 

 weeringsverschijnselen van den bodem. 



Fe 2 3 . Uzer- en aluminiumcijfers werden in de tabel niet 

 opgenomen, aangezien die te varieerend zijn, dan dat daar iets 

 uit te concludeeren zou vallen. Bovendien zijn de betreffende cijfers 

 vcor zoover de drainage aangaat van weinig waarde, omdat, zoo- 

 als wij reeds vermeldden, de monsters voor de analyse een week 

 moesten blijven staan. 



Het ijzer, dat in het drainagewater in den vorm van ferrohy- 

 drocarbonaat in oplossing voorhanden was, sloeg daardoor neer 

 als ferrihydroxyd. Aangezien nu het drainagewater nooit geheel 

 helder was, konden wij dit niet meer in oplossing brengen, zonder 

 gevaar te loopen daarbij ook de zwevende deeltjes aan te tasten 

 en zoodoende later bij de analyse tot foutieve resultaten te komen. 

 Waar dus het water voor het onderzoek noodzakelijk gefiltreerd 

 moest worden, ging onvermijdelijk het ijzerhydroxyde voor het 

 onderzoek verloren. Echter was reeds op het oog te zien, dat de 

 hoeveelheid ijzer in het drainagewater steeds grooter werd, hoe 

 langer de bevloeiing reeds geduurd had. 



