— 382 — 



geven aan twee tegenover elkaar liggende kanten van 

 den stam, den volgenden dag daar tusschen in enz. 



Indien het later noodig is, maakt men nieuwe insnii- 

 dingen tusschen de oude, zij schijnen eerst nadeelig o^ 

 den boom te werken, als zij elkaar dichter dan 2 cm. 

 naderen. Als men 5000 insnijdingen per vierk. M. schors 

 heeft gemaakt, moet de boom een volgend jaar met rust 

 gelaten worden. 



Het is van het grootste belang het melksap in vloeibaren 

 toestand te verzamelen ; hierdoor alleen krijgt men zuivere 

 caoutchouc ; het melksap van Manihot Glaziovii coaguleert 

 zeer snel, en deze natuurlijke coagulatie is bijna niet te 

 vermijden, zoodra de temperatuur tot 29° C. stijgt, coagu- 

 eert het sap zelfs in de porceleinen ontvangers, die toch 

 een groot isoleervermogen bezitten. Onder deze omstandig- 

 heden is men genoodzaakt op zeer heete dagen niet te tap- 

 pen, of zulks alleen 's morgens, 's avonds of 's nachts te doen. 



De heer Aug. Chevalier schreef in het Journal d'Agri- 

 culture tropicale van Dec. 1907 over een nieuwe caoutchouc- 

 leverende Manihot-soort, die veel overeenkomst had met 

 een der door dr. Ule gevonden soorten in het zuid- westen 

 van Bahia. 



Dr. Ule vertrok in 1906, ingevolge een opdracht van 

 het caoutchouc-syndicaat te Leipzig, teneinde onder- 

 zoekingen te doen in het noorden van Bahia, waar hij 

 alleen de Mangabeira (Hancornia speciosa) vond. Hij 

 bereisde vervolgens het zuidoostelijk deel van dezen staat, 

 trok de Rio San Francisko over en doorzocht het zuiden 

 van Piauhy. 



Uit de rapporten der consuls bleek een vermeerderd 

 caoutchouc-export van 50 ton in 1900 tot 1100 ton in 

 1906; onder dit laatste cijfer kwam de Mangabeira slechts 

 voor 100 a 150 ton voor, de overige 1000 ton was afkomstig 

 van drie tot nu toe onbekende soorten van Manihot, zeer 

 verschillend van M. Glaziovii. 



