— 414 - 



Uit deze enkele voorbeelden blijkt dus ten duidelijkste, 

 dat een plant door uitwendige omstandigheden veranderlijk 

 is. Beschouwen we nu de bovengenoemde met djamoer 

 oepas genomen proeven, dan ziet men dadelijk, dat als 

 een der voornaamste invloeden van infectie te noemen is 

 eene groote mate van vochtigheid der lucht, terwijl daar- 

 naast doode plekken belangrijk zijn. Deze invloed is nu 

 weer pbysiologisch te begrijpen. Door eene groote voch- 

 tigheid der lucht zijn de cellen dunner van wand, de 

 lenticellen of ademhalingsorganen op de takken zijn meer 

 geopend, zoodat de schimmel het plantenweefsel gemak- 

 kelijker binnen kan dringen, en tevens bevatten de cellen 

 zelf meer suiker, die een goede voedingsbodem voor schim- 

 mels is. De schaduw, die eenigszins ook van invloed is, 

 begunstigt de vorming van plantenzuren en zooals bekend 

 is, verkiest een schimmel een zuren voedingsbodem. In 

 de practijk ziet men dan ook, dat C. Ledgeriana, die meer 

 vertakt en meer dicht op elkaar groeit, onder gelijke 

 omstandigheden meer aangetast wordt dan C. succirubra, 

 hetgeen het fraaist bij jonge, gesloten plantsoenen te 

 zien is. 



Bovendien is uit de bovengenoemde proeven te begrijpen, 

 waarom, zooals vaak gebeurt, na den aanval van He- 

 lopeltis Bradyi (een voor de kinacultuur zeer schadelijke 

 wants) de djamoer oepas zich meer uitbreidt. De plant 

 verzwakt in de eerste plaats en vertakt zich verder ster- 

 ker, zoodat door de verdamping der bladen eene grootere 

 vochtigheid der lucht rondom de plant ontstaat. De doo- 

 de plekken op de takken zijn ook de meest geschikte 

 plaatsen, waar de schimmel zich vestigen kan, en zooals 

 genomen proeven leeren kan zij eerst saprophyt leven, 

 vervolgens vergiftigt zij van daar uit het plantenweefsel. 

 Zoo zag ik een fraai voorbeeld hiervan op Rioeng-Goenoeng, 

 een deel der Gouvernements kina-onderneming; daar han- 

 gen veel nevels, daar is de lucht vaak betrekkelijk warm 

 en vochtig; bovendien heerscht er een groote Helopeltis- 



