ORCHIDEEËN. 



Over eenige hier gekweekte Thunia- soorten. 



DOOR 



H. J. Wigman Jr. 

 (met Plaat.) 



Het geslacht Thunia, dat naar Graaf van Thun Ho- 

 henstein genoemd is, bevat volgens den „Index Kewensis" 

 een twintigtal soorten. 



Het is eigenaardig, dat zoowel in genoemden Index als 

 in de „Dictionnaire pratique van Nicholson" de Thunia' 's 

 onder het geslacht Phajus gebracht zijn, er zijn nog al 

 verschillen tusschen beide geslachten. Zoo bloeien alle 

 Thunia's eindstandig, terwijl zulks bij Phajus okselstandig 

 is. Verder hebben de eerstgenoemden geen schijnknollèn, 

 krijgen tweejarige stengels, waaraan het loof bevestigd is, 

 dat eerst bestaat uit bladachtige schubben, en later uit 

 langwerpige, zittende bladeren. 



Iedere stengel, mits krachtig genoeg, kan aan den top 

 een hangende tros vormen, waaraan 5 tot 7 of meer 

 bloemen komen; ieder bloemstengeltje is door een wit, 

 breed bloeiblad omgeven, dat er nog lang, zelfs in ver- 

 dorden toestand aan blijft; terwijl de bloemen er spoedig 

 nadat zij verwekt zijn afvallen. Zoodra de bloemen af- 

 gevallen zijn, moeten de stengels en de bladeren nog na- 

 rijpen, men moet ze nog geregeld begieten, eerst als de 

 bladeren geel beginnen te worden, mag men minder water 

 geven en zulks eindelijk staken. Men moet de planten 

 eene rustperiode geven, plaatse ze op een droge, niet te 

 zonnige plek. 



