- 421 — 



Thunia alba Reichb f. 



De eerste ontdekker dezer plant was Dr. Wallich, die 

 haar vond in boomen op de uitioopers van het Himalaya- 

 gebergte, die eerste exemplaren werden in den Bot. tuin 

 te Calcutta gekweekt. 



De stengels worden van 0.60 tot 1 M. lang, aan het 

 benedenste gedeelte van den stengel komen slechts blad- 

 achtige schubben, wat hooger ontstaan de langwerpig- 

 lancetvormige bladeren, die zeer spits toeloopen en een 

 lengte bereiken van 15 tot 20 cm., zij hebben een licht- 

 groene kleur met blauwachtigen glans, terwijl de hoofd- 

 nerf lichter getint is. 



Aan den top van den stengel komen de trossen, uit 

 5 tot 9 bloemen bestaande, te voorschijn ; zij zijn op korte 

 steeltjes geplaatst, ieder gedoken in een breed, wit bloei- 

 blaadje. Kelk en bloembladeren zijn, zoowel wat vorm, 

 grootte en kleur betreft, aan elkaar gelijk. Het labellum 

 is wit, aan den binnenkant is de rand met franjes versierd 

 en purpergekleurd, soms citroengeel, ook wel met purper- 

 strepen aan de randen. 



Thunia Bensoniae Hook. f. 



In 1866 vond kolonel Benzon deze plant in de buurt 

 van Rangoon. Zij verschilt van de vorige, door wat 

 meer rijkdom in kleuren in de bloem en doordat deze wat 

 grooter is. De opstaande randen zijn getand en de kleuren 

 in het labellum zijn wit, rose en purper. 



In de bladeren dezer beide soorten is weinig verschil te 

 zien, ook worden de planten ongeveer even hoog. 



Thunia Marshaüiana Reichb. f. 



Waarschijnlijk is de groeiplaats dezer soort ook in de 

 nabijheid van Rangoon te zoeken, met zekerheid kan ik 

 het niet zeggen. Wij ontvingen nog niet lang geleden 

 eenige dezer planten uit genoemde plaats. Na met zorg 

 behandeld te zijn, begonnen eenige exemplaren spoedig te 

 bloeien en uit bijgaande photo, van een plant met twee 



