— 430 — 



van de 662 gaten er 34 opnieuw waren opengemaakt. Bij 

 het opgraven van een 7-tal gaten werden gevonden: 33 

 doode ratten, terwijl er in 5 van die gaten, behalve telkens 

 4 doode ook nog een levende rat gevonden werd. 



Totaal werden 42 gaten opgegraven, waarvan sommige 

 ongeveer 1 uur na de zwavelkoolstofbehandeling, en andere 

 eerst den volgenden dag. In die 42 gaten werden totaal 

 131 doode ratten gevonden, dus gemiddeld ruim 3 ratten 

 per gat. De ratten schijnen erg van de gezelligheid te 

 houden, daar het slechts zelden voorkwam, dat er maar 

 een enkele rat in een hol gevonden werd. Het maximum 

 aantal doode ratten, dat in een hol gevonden werd, bedroeg 

 tien stuks, en dit is tweemaal voorgekomen n. m. één 

 keer te Klaten, en eens te Rantja-ekek. Vooral het laatste 

 geval was interessant, omdat de 10 doode ratten allen vol- 

 wassen exemplaren waren, en wel van de grootste varië- 

 teit, die wij hier op Java kennen. 



Dat de inlandsche bevolking de bestrijdingsproeven overal 

 met veel belangstelling volgde, spreekt haast van zelf. 



De bestrijding is zoo eenvoudig, dat ze gerust aan den 

 inlander kan worden toevertrouwd. Zijn er veel gaten 

 te behandelen, dan is het meest practische, eenige ploegen 

 van 3 man elk, er op uit te sturen. 



Aan elke ploeg wordt dan 1 flesch zwavelkoolstof van 

 ongeveer 1 K. Gr. medegegeven. Een der mannen wordt 

 belast met het ingieten der zwavelkoolstof in de gaten, 

 de tweede steekt met een fakkel de zwavelkoolstof aan, 

 terwijl de derde klaar staat, om de gaten, direct na de 

 ontploffing, met grond dicht te maken. 



De bestrijding gaat op deze wijze zeer snel, en kan elke 

 ploeg per uur van 60—80 gaten behandelen. 



Daar de ratten erg bang voor water in de holen zijn, 

 worden de holen alleen gemaakt in de dijkjes der sawahs, 

 dijken van rivieren, enz. Vandaar dat het aantal gaten 

 per bahoe nooit, zelfs als er een hevige rattenplaag 

 heerscht, zoo groot is, als men wel zou denken. In de op- 



