— 458 — 



Proef I. 



De beide individuen, waarbij in deze proef de natuurlijke bas- 

 taardeering werd nagegaan, behoorden tot een constant bastaardras, 

 gekweekt uit de kruising R. 731 X R - 73 ^- 



De stempels, kroonkaftoppen, kelkkafjes en bladgewrichten waren 

 bij dit bastaardras ongekleurd. 



De beide individuen werden vorspreid geplaatst in een aanplant van 

 een soort met de volgende kleurkenmerken : stempels paars, kroon - 

 kaftoppen zwartpaars, kelkkafjes ongekleurd, bladgewrichten violet. 



De pluimen der beide ongekleurde individuen werden, toen zij 

 rijp waren, allen geoogst en van elk individu één pluim uitgezaaid- 

 Uit de pluim van individu a werden 55 bibits verkregen welke 

 allen opgroeiden tot planten die de kenmerken van het ongekleurde 

 bastaardras zuiver teruggaven. Dus had hier slechts zelfbistui ving 

 plaats gehad. 



Uit de pluim van individu b werden 69 planten verkregen, welke 

 allen op twee na de kenmerken der moederplant teruggaven. 1)<j 

 beide afwijkende planten hadden alle kleurkenmerken van de 

 soort, waartusschen de moederplant was opgegroeid, en wij hadden 

 hier dus te doen met twee bastaardplanten (le bastaardgeneratie) in 

 het bezit zijnde van de domineerende kenmerken van de vadersoort. 



Het aantal planten uit beide pluimen samennemend, verkrijgen 

 wij bier 2 bastaarden op totaal 124 planten, d. w. z. 2 kruisbesto- 

 ven vruchtbeginsels tegen 122 zelfbestoven vruchtbeginsels. 



Proef II. 



Het individu, waarop de natuurlijke kruisbestuiving werd getoetst, 

 was voorzien van zeer lange schuitvormige kelkkafjes. In de 

 litteratuur over rijst variëteit is deze vorm beschreven als Onjza satica 

 var. (jrandiglumis Döll. Het individu werd geplaatst le midden 

 van een soort met normale, kleine, lijnvorm ; ge kelkkafjes. Reeds 

 vroeger (zie „Korte Berichten enz. No. 61 Mededeeling omtrent enkoio 

 kruisingspoeven) werd door ons uitgemaakt, dat bij een kruising, 

 tusschen de variëteit met de abnormale, groote kelkkafjes en de 

 soort met de normale kleine kelkkafjes in den bastaard het laatste 

 kenmerk domineert. 



Uit de pluim van dit individu kwamen 51 bibits voort, welke 

 opgroeiden tot planten, die allen geheel gelijk aan de moederplant 

 waren, dus voorzien van bloeiwijzen met de lange, schuitvormige 

 kelkkafjes. Hier had dus slechts zelfbestuiving plaats gehad. 



