— 488 — 



de atlas, waar men zijn benamingen aan ontleende, met 

 een geheel ander doel waren samengesteld, dan men zelf 

 vervolgde. De leidende gedachte der „Geologische Beschrij- 

 ving, enz." was de beantwoording der vraag: Tot welke 

 geologische formaties behooren de hier te lande voorkomende 

 gesteenten? Hoe volgen ze op elkaar in den tijd? m. a. w. 

 hoe oud zijn die gesteenten ? — Zoo worden geologisch 

 even oude gesteenten in één afdeeling saamgevoegd, op 

 de kaart door één kleur aangegeven, zelfs al verschillen 

 zij hemelsbreed in aard en eigenschappen, bijv. een roode 

 zandsteen, een grijze kleilei, een witte kalksteen. Maar 

 wanneer nauwelijks van elkander te onderscheiden gesteen- 

 ten, — te oordeelen naar het verband, de opéénvolging 

 der verschillende gesteentelagen, waarin zij voorkomen, — 

 blijken van verschillenden leeftijd te zijn, dan worden zij 

 streng uitééngehouden, en op de kaart met verschillende 

 kleuren aangeduid. 



Wanneer evenwel houtvesters, ingenieurs der irrigatie, 

 planters, enz. de behoefte gevoelen, iets meer omtrent het 

 terrein hunner werkzaamheid te weten, dan is het meestal 

 niet, ja, ik mag wel zeggen, nooit, het geval, dat voor hen 

 de ouderdom der geologische formaties van belang is; 

 daarentegen hebben de aard en de verivceringstoestand der 

 gesteenten voor hen een groote beteekenis. 



Nog een cardinaal punt van verschil is dit. De losse 

 grond, de huid van het aardoppervlak, is voor degenen, die 

 in contact met den landbouw staan, het allervoornaamste; 

 de vaste aardkorst eronder heeft voor hen slechts indirecte 

 waarde. Maar de geologen bestudeeren juist in de eerste 

 plaats de dieper gelegen vaste gesteenten, en voor hen 

 heeft het oppervlakte materiaal, slechts indirecte waarde 

 als vingerwijzingen omtrent het eronder liggende; zij zien, 

 als anatomen, door de huid heen, en denken haar voor 

 hun eigenlijke werk eigenlijk weg 



Zoo zou men tot de conclusie komen, dat een geologische 

 kaart alleen gegevens omtrent het land geeft, zooals het 



