LOOISTOFFEN IN NEDERLANDSCH-INDIE 



DOOR 



De. J. Dekker. 



Er is op Java in den laatsten tijd een verhoogde belang- 

 stelling, vooral van Europeesche zijde, merkbaar voor het 

 leerlooiers-bedrijf. Blijkens enkele in de dagbladen ver- 

 schenen berichten is het gelukt, ook hier een goed leder 

 te bereiden. De beteekenis van dit feit wordt duidelijk, 

 indien men kennis neemt van een uitspraak van den 

 vroegeren hoofdinspecteur van de cultures van Gorkom: 

 „De leerlooierijen zijn in Indië niet veelvuldig, weinig 

 beduidend en staan op zeer lagen trap" 1 ). Reeds toen 

 vestigde hij de aandacht erop, van welk belang de leder- 

 industrie voor Indië worden kon. In 1893 werd over 

 hetzelfde onderwerp een rapport uitgebracht door den 

 bekenden houtvester Dr. Koorders 2 ) uit welk geschrift 

 bleek, dat toen van vooruitgang nog weinig te bespeuren 

 viel. Behalve het voordeel, dat een nieuwe, door Europeanen 

 gedreven industrie, aan het land brengt, kan uit de looierij 

 nog een bijzonder nut voortvloeien, met name een ver- 

 hooging van de waarde van twee natuurlijke voortbreng- 

 selen van het land, d. z. huiden en looimiddelen. We zouden 

 daardoor niet komen in het geval van sommige Z. Ameri- 

 kaansche staten, waar groote hoeveelheden huiden en 

 looistoffen uitgevoerd worden 3 ). Vooral waar wij in Indië 

 voor schoeisel, zadels, enz. belangrijke hoeveelheden leder 



1) . Tijdschr. v. Nijverh. Ned.-lnd. 1859, blz. 325. 



2) . Teysmannia IV. blz. 289. 



3) . In Frankrijk werden in 1899 uit Uruguay bv. alleen ingevoerd 

 4| millioen K.G. groote huiden en 24 millioen K.G. quebrachohout. 



