— 511 — 



heid voor amateurphotografen, enz. enz. Aan al die ver- 

 eenigingen dragen de eigenaars ruimschoots bij. 



Een andere model-tuinstad is Bourneville bij Birmingham, 

 gesticht door de zeer rijke en als groot menschenvriend 

 bekend staanden chocoladefabriekant Geokge Cadbuey. 

 Overtuigd zijnde, dat het buitenleven en het beoefenen 

 van den tuinbouw, het beste middel is tegen al het kwaad, 

 dat het leven in groote steden met zich brengt, begon 

 hij ruim - acht jaren geleden met de oprichting van het 

 arbeiders-stadje. Bourneville beslaat een oppervlakte van 

 1600 H. A., 1350 H. A. daarvan, schonk hij in 1900, met 

 de erop staande huizen aan de Cadbury-stichting. Het 

 is buitengewoon mooi aangelegd, met zijne trotsche rijen 

 boomen en uitgebreide grasvlakten, kan het gerust wedij- 

 veren met Port Sunlight. Er staat o. a. een groep huisjes 

 ieder met drie ruime vertrekken, voor oude en gebrekkige 

 werklieden, die per kamer slechts 25 cent in de week 

 behoeven te betalen. Het is geen wonder, dat voor ieder 

 huis, dat open komt, zich dikwijls tot 300 huurders aan- 

 melden. Daar er niet slechts eigen arbeiders maar ook 

 vreemden mogen wonen, indien zij zich onderwerpen aan 

 de regels, die tot hun eigen welzijn strekken, zijn zij 

 minder afhankelijk van de fabriekseigenaars. 



Ook in Amerika zijn in de laatste jaren dergelijke tuin- 

 steden opgericht, o. a. Leclaire bij Edwardsville in Illinois, 

 waar een groot deel der fabrieken van de groote JSIelson- 

 compagnie ondergebracht zijn; South Manchester in 

 Connecticut, door de zijdefabrikanten gebr. Cheney ge- 

 sticht en zoo zijn er daar meer. 



Het is een gezonde, ideale beweging, die veel bijdraagt 

 tot oplossing van de overal aan de orde zijnde sociale 

 vraagstukken. 



■ Toen ik, naar hetgeen in den laatsten tijd over die 

 tuinsteden in verschillende tijdschriften was medegedeeld, 

 het bovenstaande las, vond ik dit belangrijk genoeg om 



