93. 



KORTE BERICHTEN 



UITGAANDE VAN HET DEPARTEMENT VAX LANDBOUW. 



OVER DE VERDAMPING VAN EEN GROND- EN VAN 

 EEN WATEROPPERVLAK. 



DOOR 



Dr. E. C. Jul. Moiir. 



Het is een algemeen verbreid denkbeeld, dat van natten grond 

 meer water verdampt, dan van een even groot wateroppervlak ; 

 men vindt het in alle boeken en geschriften, die dit onderwerp 

 o. a. bespreken, in denzelfden eenvoudigen vorm terug. De ver- 

 klaring is ook altijd even eenvoudig : het grondoppervlak is korrelig, 

 en dus veel grooter dan 'c wateroppervlak, en aangezien de ver- 

 dampingssnelheid een functie is van het oppervlak, zoo moet de 

 grond wel meer water verdampen dan een overeenkomstig stuk 

 wateroppervlak. 



Toen echter bij een verweeringsproef, (binnenkort te publiceeren), 

 bleek, dat van bakken met onder water staand basaltgruis veel 

 meer water verdampte dan van een in de nabijheid opgestelden 

 verdampingsmeter, en ook veel meer dan van een in de buurt 

 staanden grooten bak met grond, — rees bij mij twijfel aan de 

 juistheid van bovengenoemde uitspraak, en de wenscb, de reden 

 der gevonden tegenspraak proefondervindelijk na te gaan. 



Doch al aanstonds viel mij op, dat in de beschrijvingen der 

 proeven, door vroegere onderzoekers genomen, wel sprake was van 

 de temperatuur der lucht, maar niet van die van het verdampende 

 water. En toch lag het voor de hand, om aan dezen factor eenige 

 waarde toe te kennen. 



Dat verschillende gronden bij eenzelfde bestraling ongelijk war- 

 mer worden, is mede een bekend feit; en met recht schrijft men 

 deze uitkomst in hoofdzaak toe aan de kleur van het grondoppervlak. 



