— 567 — 



D. fimbriatum Hook. 

 heeft ongeveer 60 c.M. lange stengels, die geheel bebladerd 

 zijn. De bloemen staan in losse trossen, meest 6 in aantal, 

 die aan het boveneinde van de stengels ontluiken, zij zijn 

 geel gekleurd, de lip is getand en van franjes voorzien. 



De plant is het eerst op de Himalaya gevonden door 

 Wallich in 1820, die een exemplaar aan den Liverpoolschen 

 Botanischen tuin schonk, waar zij in 1822 voor het 

 eerst bloeide. 



D. Jenkinsii Wall. 



De bloemen zijn lichtgeel gekleurd met een donkerder, 

 breeder lip, zij komen, hetzij afzonderlijk, öf bij tweeën 

 of drieën uit de twee- of meerjarige stengels. 



De éénbladige schijnknollen zijn klein en dicht bij elkaar 

 geplaatst. Men kweekt de plant liefst niet in potjes. 



Eigenaardig is het, dat zij bijna gelijktijdig gevonden is, 

 eerst door Kapt. Jenkins, waarnaar zij genoemd is en 

 door den tweeden vinder gedetermineerd werd. K^ipt. 

 Jenkins was in dienst van de East India Company, hij 

 vond de planten op boomen in Assam en zond ze aan de 

 heeren Sir Chaeles Lemon in 1836. 



ten tweede: Dr. Wallich, die zijne planten zond aan de 

 heeren Loddiges, in wiens kweekerij zij in 1836 bloeide. 



ten derde: Generaal-Majoor, E. S. Berkeley vond de plant 

 in midden-Burmah, waar het in vergelijking met andere 

 streken zeer weinig regent. 



D. macrophyllum R. Rich. (syn. met D. Veitchianam Lindl.) 

 is een soort, die opgegeven wordt als op Nieuw-Guinea 

 voor te komen, doch zij schijnt op het oogenblik weinig 

 meer gekweekt te worden, meer ziet men de variëteit 

 Veitchianum, die op Java wordt gevonden. 



De stengels zijn erg dik en knotsvormig, maar ver- 

 smallen aan den voet, zij dragen slechts 3 tot 4 bladeren, 

 terwijl aan het einde dier stengels later een flinken, 



